Poëziegeschenk 2020: tien dichters van nu

Blauwkruikje

Poëziegeschenk 2020: 10 dichters van nu

Het Poëziegeschenk 2020, getiteld nu, is een bloemlezing met werk van tien jonge, talentvolle dichters uit Vlaanderen en Nederland. Ze debuteerden al, maar staan nog aan het begin van hun dichterscarrière. Het motto van de 8ste Poëzieweek (30.01 – 05.02) is ‘De toekomst is nu’. Het geschenk dient als een kennismaking met actueel en uiteenlopend werk van Instapoets en slamdichters tot prestigieuze prijswinnaars. De tien dichters zijn:

  • Akwasi (1988, Ambo|Anthos)
  • Dean Bowen (1984, Uitgeverij Jurgen Maas)
  • Charlotte Van den Broeck (1991, Arbeiderspers)
  • Radna Fabias (1983, Arbeiderspers)
  • Max Greyson (1988, Arbeiderpers)
  • Carmien Michels (1990, Polis)
  • Roelof ten Napel (1993, Hollands Diep)
  • Marieke Lucas Rijneveld (1991, Atlas Contact)
  • Maud Vanhauwaert (1984, Querido)
  • Siel Verhanneman (1989, Standaard Uitgeverij)

Het Poëziegeschenk werd de afgelopen jaren geschreven door Anna Enquist (2013), K. Schippers (2014), Ilja Leonard Pfeijffer (2015), Stefan Hertmans (2016), Jules Deelder (2017), Peter Verhelst (2018) en Tom Lanoye (2019). De Poëzieweek start…

View original post 630 woorden meer

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

Les Germains

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

jongeren (en hun leraren) slachtoffers van mank #onderwijs en dat is op zijn minst #ongehoord #moetlees @Volkskrant

 

Toen ik vanmorgenvroeg dit opiniestuk van Bastiaan Bommeljé (de Volkskrant) geappt kreeg, kon ik de kop direct beamen: Jongeren worden niet onnozel geboren, maar onnozel gemaakt. Bij ons door het onderwijs. Ik zou die titel willen uitbreiden met leraren / docenten. Ook zij worden door het paternalistische systeem / overheden / experten niet (meer) voor vol aangezien. In basis- en middelbare scholen leveren leraren en jongeren in Vlaanderen en in Nederland dagelijks strijd om het hoofd boven water te houden met het hart op de juiste plaats. Op hoop van zegen. In het besef dat vechten tegen een aftakelend systeem een ongelijke, ja onrechtvaardige strijd is. Dat zie ik in mijn directe (school)omgeving gebeuren. Iedereen weet alles beter dan de ervaringsdeskundigen bij uitstek, leraren (professionals zonder ‘status’) en jongeren (kinderen van hun ‘slimme’ tijd, heus geen kleuters, niet ‘onnozel). Onderwijs is een zwalpend schip. Maakt onvermijdelijk slachtoffers. Dat is mensonwaardig. De beste stuurlui? Die staan aan wal.

Geplaatst in Uncategorized | Tags: , , , | Een reactie plaatsen

Lowlands of Holland – Liedje van de dag selected by Raymond Noë

Steeleye Span revisited via het Liedje van de dag van 7 januari 2020 – selected by Raymond Noë van het wonderfulle poëzieproject Laurens Jz. Coster en Onze Taal. Raymond Noë kreeg in 2018 de ANV Visser-Neerlandiaprijs.

Geplaatst in Uncategorized | Tags: , , , | Een reactie plaatsen

Spreektaal, blogtaal en boekentaal

Mainzer Beobachter

Dit weekend rondde ik Bedrieglijk echt af, mijn boek over papyrologie. Het gekke is dat je nooit precies kunt aanwijzen wanneer een boek klaar is. Ik weet dat ik begin te spreken over een voltooid boek als ik het denkwerk heb gedaan, als ik de materie heb verdeeld over hoofdstukken, paragrafen en alinea’s en als ik het beeldmateriaal heb uitgezocht. Dan hoef ik alleen nog maar de zinnen te schrijven, wat in principe ook iemand anders zou kunnen doen. Tegelijk weet ik dat er tijdens het schrijven van de zinnen altijd nog ideeën komen. En soms grove ingrepen. Dit keer is bijvoorbeeld een paragraaf over Kellis, waar papyri de manichese geloofspraktijk documenteren, op het laatste moment geschrapt, waar ik eigenlijk van baal.

Maar ook als ik de zinnen heb geschreven en het manuscript naar de uitgever zou kunnen, is het niet af. Toen ik de tekst afgelopen weekend af had…

View original post 586 woorden meer

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

Kathleen Colpaert en Vera Bleys onder de winnaars van het Groot Dictee Heruitgevonden #deschrijfwijzen #Braembib #Schoten

Blinkend van trots! Zo gelukkig kan spelling maken! De winnaars van het Groot Dictee Heruitgevonden en twee juryleden (Charlotte Klima, derde van links, en Jan Auman) in de Braembib Schoten. Vierde en vijfde van links: Kathleen Colpaert en haar moeder Vera Bleys. Dikke proficiat aan mijn oud-collega’s!

Zit schrijfwijsheid really in de genen, is dé vraag die zich logischerwijze opdringt. En nog een vraag: is correct spellen vrouwelijk!? In Schoten zeker.

 

Geplaatst in Uncategorized | Tags: , , | Een reactie plaatsen

de sleutel in de Noordzee | politieke taal #hetschoolvaknederlands #spannend #Belgium

Over sleutels gesproken… Hoe versleutelend spannend politieke taal toch functioneert…  kenmerk beeldspraak. Dat dacht ik zo-even even toen ik de Waalse groene politicus Jean-Marc Nollet hoorde beschrijven hoe de Vlaming Bart De Wever de sleutel in de Noordzee had gegooid nadat hij de deur achter zich dichtgetrokken had. Dat gebeurde na de doordocht van PS-informateur Magnette in Antwerpen.

Watermeloenen herinnerde ik me: zo had BDW de groenen van Écolo nog genoemd. Groen vanbuiten, rood vanbinnen.

En wat kopt De Morgen vandaag? Koning moet op zoek naar een kamikazepiloot (…).

Ja, toch?

Geplaatst in Uncategorized | Tags: , , , , | Een reactie plaatsen

‘Nederlands als sleutel tot kennis’ (uit het persbericht van Ben Weyts @BenWeyts) #PISA #onderwijs

De minister focust in de eerste plaats op het Nederlands. “Taal is de sleutel tot alle andere kennis. Ten tweede moeten we de lat hoger leggen, met aangescherpte eindtermen die focussen op Nederlands en Wiskunde. Ten derde moet ons onderwijs meer in de spiegel kijken, met in heel Vlaanderen dezelfde proeven die meten of we erin slagen om leerwinst te boeken. Het zal zeker 10 jaar duren voor we effecten van die aanpak zien. Op korte termijn zullen er niet meteen meetbare resultaten zijn, maar we moeten de tanker wel keren.”

Zie persbericht, 3 december 2019. In reactie op de nieuwste PISA-resultaten 2018.

Kleine anekdote, een halve eeuw terug in de tijd: Nederlands (of taal in het algemeen) is het Vak der Vakken. Een halve eeuw terug! Met deze slogan-met-een-knipoog probeerde ik mijn leerlingen wel eens te ‘motiveren’ om hun beste beentje voor te zetten.

En eindtermen! Daar moet het heil alweer van komen. En centralisering van toetsen. Meer regels. Meer controle. Imho betekent elke versterking van de greep op de leraar een grotere daling van het vertrouwen in zijn professionaliteit, wat ook een daling van de aantrekkelijkheid van het beroep impliceert. Hoe professioneel moet je zijn om je in deze boeiende tijd in een strak aangetrokken keurslijf van ‘de wisselende autoriteiten’ te willen wringen? Wie het lijfje past, trekke het aan … Maar voor wie ruimte en adem belangrijk, zoniet levensnoodzakelijk zijn, en ook plezier (arbeidsvreugde) in het werk met jongeren, hoe houdt die het vol? Het zijn sterke benen die ‘het systeem’ moeten (willen) dragen. Strak in de pas. Zelf denken komt er niet aan te pas, het komt erop aan van het hoofd boven water te kunnen/willen (!) houden.

Onlangs in een tweet gebruikte ik het beeld van de leraar als marionet van de edu-uitgever. Bij de haren getrokken ja, echt. De leraar is telkens opnieuw slachtoffer van een controlesysteem dat de banden strakker aantrekt als het (inter)nationale alarm afgaat. Weerloos dus. Wat moet-ie anders dan zijn toevlucht nemen tot het gesneden brood van leerboeken annex lerarenhandleidingen, jaarplannen, evaluatieformulieren, materialen allerhande enz. Het betekent verantwoordelijkheid uit handen kunnen geven, het betekent zekerheid, veiligheid. In orde zijn met de regels. De juiste formulieren correct invullen. Vakkennis, expertise in vakinhoud is haast overbodig geworden.

Overleven doen we door en met en naast de jongeren op school, in de klas, die spring- levend en hoopvol bij de tijd zijn. Een groot geluk. Zoveel fris Human Capital. Onschatbare rijkdom. En wat mij betreft ook door liefde voor het vak dat je onderwijst. Geen systeem is sluitend. Maar bij elk alarm van hogerhand nieuwe regels uitdokteren en uitvaardigen remt de leraar zwaar af en zet onderwijs klem.

Geplaatst in Uncategorized | Tags: , , , , , , , , | Een reactie plaatsen

De Vlaamse krenten uit PISA 2018: onder andere waarom kiezen ouders voor een bepaalde school

X, Y of Einstein?

Ook voor Vlaanderen en België zijn er opvallende resultaten waar wellicht minder aandacht voor zal komen.

Een eigenzinnige selectie:

  • Wat bepaalt de schoolkeuze van ouders?
  • Hoe zit het trouwens met de ouderbetrokkenheid (er staat België, maar is enkel op basis van Vlaamse data)

  • Hoe zit het met de self-efficacy en de schrik om te falen van de Vlaamse 15-jarigen?

    Dit werd ook bekeken naargelang geslacht, SES, en afkomst:

View original post

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

de Parel van Spinvis

“Een ode aan die kwart seconde ooit. Alsof je voor God zingt ofzo. Eigenlijk is alles een ode aan de dood en aan de tijd. En alles wat daartussenin zit, is een beetje liefde. En that’s it.” (Spinvis Erik de Jong in de reeks Bekijk het Mauritshuis met je oren: over zijn keuze voor het Meisje met de parel.)

Voor en in het Mauritshuis – met Vermeer en kamerkoor. Én drums van Marcel van As.

Meer? Bij HP/De Tijd een interview met Erik de Jong.

Geplaatst in Uncategorized | Tags: , , , , , , | Een reactie plaatsen