de mythe van de leerstijlen nog maar eens doorgeprikt

Op zijn Engelstalige blog From experience to meaning signaleert onderwijsautoriteit Pedro De Bruyckere het meest recente onderzoek over de leerstijlen. Ik heb de tijd nog ‘beleefd’ dat leerstijlen furore maakten op alle fronten: via de nascholing van de leraren naar de klas. Het werd in de praktijk dus experimenteren met de kraan van ‘vernieuwing’ open, zoals wel meer gebeurt met trends, denk ik.

Of de leereffecten zichtbaar werden in de klas? Alleszins niet met het blote oog waar te nemen. Daar is wetenschappelijk onderzoek voor, en dat is er overvloedig gekomen: debunking the myth! Ach, baatte het toen niet dan schaadde het ook niet: het richtte de focus nog sterker op de leerling, een tendens die zich al van in de vorige eeuw had doorgezet.

TSM-pen Het moest maar eens werken, die ‘aanpassende’ didactiek naar de stijl van elke leerling. Het werd zoeken en tasten en testen met de klas: wat is mijn / jouw leerstijl? In mijn blogarchief zijn daar trouwens nog sporen van te vinden. Tasten in het donker dus. Het opende ons de ogen wel, leraar en leerling, of het verbreedde alleszins de horizon voor meervoudige intelligenties. Het leerde dieper in mijn ziel van leraar en vooral in die van de leerling te kijken: met nog groter respect voor zijn ‘eigenheid’. Met grotere schroom ook. Het zette ons op weg naar ‘duurzaam’ onderwijs.

Ondertussen neemt Gardner weer stelling, en trendt Hattie, onderwijskundigen die ik via Pedro De Bruyckere en Wilfred Rubens zijdelings volg.

Ontwaar ik daarginds ook geen nieuwe golf naar leraargerichtheid? Een verschuiving van kindgericht naar wereldgericht, van leren naar onderwijzen? Volgens Biesta. De wegen van onderwijzen zijn wonderbaar. En de science of how we learn too!

Geplaatst in Uncategorized | Tags: , , , , , , , , , , , , | 1 reactie

cultuur is klein beetje oorlog alweer of woordgebruik @Knack dat er niet om liegt

guidoLauwaertGatz14Knack gooide Guido Lauwaert als klantenlokker uit op zijn startpagina met een ‘straf’ citaat. Maar of het werkt? Een snelle blik in de reactieruimte telt momenteel tot 11. Geen stormloop. Het stikt niet direct van ‘t volk, denk ik dan, volksmens.

Guido Lauwaert schrijft over de nieuwe (liberale) Vlaamse cultuurminister Sven Gatz: je kon het verwachten, woordenschat van de tegenstand, de aversie, de spot. Ha, wat zou die minister toch van cultuur kunnen kennen, van kunst en kunstenaars. Da’s geen zaak van gewone mensen, van de m/v in de straat. Cultuur, da’s de heilige zaak van gevestigde kenners en van niemand anders. Ach, je kunt zo gemakkelijk de parallel trekken met andere domeinen: wat kent bijvoorbeeld de nieuwe Vlaamse minister van Onderwijs van onderwijs – in een vorig kabinet was ze nog verantwoordelijk voor mobiliteit.

Ach, dit is slechts de luttele gedachte die zomaar na diagonaal lezen van Lauwaerts opiniestuk even in me opkwam. Aardig stukje vakantielectuur wel. Maar of het een nieuwe brede maatschappelijke discussie op gang trekt? Daarvoor is Lauwaerts stuk beetje te nauw omdat het op één man speelt. Meer niet. Ik blijf benieuwd. Momenteel, 4 uren na publicatie 8 tweets.

Over cultuur, oorlog en bier gesproken – hier staan ze samen in één quote, gedateerd wel maar toch: Het gaat in de culturele sector veeleer te goed dan te slecht. Er zijn gewoon te veel boeken, te veel tentoonstellingen, te veel CD’s, te veel films, te veel tv-uitzendingen, zoals er ook te veel wijnen, restaurants, kazen en bieren zijn. (Leo de Haes, 1991.)

Geplaatst in Uncategorized | Tags: , , , | Een reactie plaatsen

antiautoritair #FBF

Punkrock van Alan Ginsberg & The Clash. (N.v.d.r.: Capital Air of Capitol Air?) Via de verwijzingen bij het daggedicht 1 augustus 2014 van Laurens Jz. Coster.

As Allen recounts it: ” (In 1981) I was listening to a lot of punk, and I’d heard about The Clash from

View original.

Geplaatst in Uncategorized | Tags: , , , | Een reactie plaatsen

‘Perhaps in a general sense we are all dependent on the thoughts and images of others.’ (Oliver Sacks)

multipele metamorfose

Via @thebandb lees ik een artikel 2013 van Oliver Sacks in The New York Review of Books: Speak, Memory. Dit heeft Pedro De Bruyckere eruit gepikt, via Brain Pickings van Maria Popova. In deze post onthoud ik Sacks’ artikel op NY Books, mijn brain pickings zogezegd.

Terzijde. Wat een omslachtigheid, wat een omzeiling, die eerste alinea boven, maar het gaat me om mijn reading history, dagboekdescriptie van werkelijkheid hier en nu, mn ochtendlijke leespad op deze mooie zomerdag, niet te warm, niet te koud, vol koffiegeur en bloemenkleuren terwijl ginds am Wilden Kaiser de regen maar blijft stromen, spreekt een sms :-(  in boekdelen. Zonder ophouden ja. Nee toch! ns Kijken op de zonneschijnkaart van de Wadden: overwegend bewolkt, zon 60%, regen 10%, wind ZZW. Okaydokay!

Speak, Memory. De titel van het artikel van Oliver Sacks spreekt voor zichzelf: over het geheugen, herinneringen aan zijn kinder- en jeugdjaren, autoplagiaat (hij refereert naar zijn memoir of my boyhood, published  in 2001, Uncle Tungsten), plagiaat & creativiteit (met treffende voorbeelden Helen Keller, George Harrison, zie ook mijn titel). Het eeuwige recycleren van gedachten en beelden, oude tot nieuwe. Waar en hoe die ook opgeslagen waren/zijn. Hun onbetrouwbaarheid als het op de bronnen aankomt, de werkelijke gebeurtenissen, het beleefde, het gelezene, het gehoorde, enz. Het vergeten, de gaten in het geheugen. Het selectieve bewaren. Als ik het goed begrepen heb tenminste.

Ondertussen heb ik gemerkt dat Speak, Memory verwijst naar autobiografisch werk van Vladimir Nabokov waarin hij zijn kinder- en jeugdjaren ophaalt. In een door Nabokov herwerkte editie op Google Books lees ik dat hij zijn oude titel Speak, Mnemosyne vereenvoudigde tot Speak, Memory om little old ladies terwille te zijn die geen boek zouden kopen met een onuitspreekbare titel. Hij had ook nog met de gedachte gespeeld zijn recollections The Anthemion te noemen. De allereerste publicatie van de autobiografie publiceerde hij in 1951 onder de titel Conclusive Evidence. Hier een passage over zijn multiple metamorphosis uit zijn woord vooraf 1966 in Speak, Memory: An Autobiography Revisited (Vintage International, 2011) zoals op Google Books:

NabokovGoogleB14

Multipele metamorfose, Nabokov zegt het als vlinderdeskundige. Aha, Oliver Sacks & Vladimir Nabokov. Dat is het dus wat er met ons gebeurt als we down memory lane herinneringen ‘ophalen’. Herschrijven, herwerken, toevoegen, schrappen. Vertekeningen van voorbije ‘werkelijkheid’. ‘Het verleden’ anders ‘beleefd’ op elk nieuw moment in telkens nieuwe contexten. Zo ongeveer.

Oliver Sacks, great read sprak Pedro. Great read, indeed, wil ik hem bevestigen.

Update – gerelateerd: good read via PDB – on what happens to our earliest memories.

Geplaatst in Uncategorized | Tags: , , , , , , , , , , , | Een reactie plaatsen

hoe maakt taal de mens? – wereldwijd Nederlands onderzoek Language in Interaction ook volgbaar in behapbare taal

op Kennislink.nl! Een voorproefje:

Hoe werkt het talige brein? En hoe verschillen mensen onderling in hun taalvaardigheden? Dat gaan Hagoort en zijn team de komende tien jaar onderzoeken. Het prestigieuze project heet Language in Interaction en is opgesplitst in zeven deelprojecten: van talige hersenstructuren tot de sociale context van taal en variaties tussen de zo’n zevenduizend talen wereldwijd. Het project telt het grootste leger aan taalonderzoekers ter wereld, bestaande uit genetici, neurobiologen, psychologen, linguïsten en taaltechnologen, die zijn verbonden aan acht Nederlandse universiteiten en het Max Planck Instituut.

View original door Anna Tuenter op Over taal gesproken waar we het wereldwijde interdisciplinaire onderzoek naar het menselijke taalvermogen o.l.v. prof. dr. Peter Hagoort kunnen volgen. En spannende en grappige weetjes opdoen over hoe we taal produceren, verwerken en beleven. Of wetenschap over taal in toegankelijke taal:

overtaalgesproken14

In contrast: Language in Interaction in de taal van de wetenschap, de enige echte, het Engels. Zie bv. de zeven Work Packages van het prestigieuze onderzoek op de official site:

LanguageInInteract14

 

Geplaatst in Uncategorized | Tags: , , , , | 1 reactie

menselijke fout

#liefdesverdriet #blues #readymade
of hoe ook de poëziegeschiedenis zich blijft herhalen

Haar thema universeel: gebroken hart. En breder ook, de blues. Haar tekst: computerwaarschuwingssignalen, systeemmeldingen, foutmeldingen – readymade in de 21e eeuw, van Apple. Haar kunst: grafisch design, fotografie, digitale manipulatie. Haar poëzie: de cyclus Human Error. Error message-poëzie of electric literature van Victoria Siemer.

Digitale liefdespoëzie. Liefdesverdriet vertaald in ‘computer’poëzie, in op polaroids verwerkte meldingsvensters. Liefdesverdriet en de blues.

Of de readymade van het begin van de 20e eeuw revisited: in digitale poëzie van grafisch designer Victoria Siemer. Bijvoorbeeld – uit Human Error:

victoriaSiemer(blue)14

VictoriaSiemer(dead)14

Meer gedichten en digitale kunst van Victoria Siemer: op haar site Witchoria hier, en daar, op haar Instagram.

Ontdekt via Electric Literature via Pedro De Bruyckere.

Geplaatst in Uncategorized | Tags: , , , , , , , , , | Een reactie plaatsen

Belle époque en roaring twenties – een elegante column van Renée Van Hekken

In het prachtige decor van de best bewaarde 19e-eeuwse dierentuin vierde ZOO Antwerpen onlangs zijn 171e verjaardag met een zonnig en ‘volks’ belle époque-weekend. Je kon er genieten van historische dansles, volksspelen als pagschieten en pudebak, een origineel kapsalon. Voor de romantische picknick vlijden de stijlvolle dames en heren in zwierige kostuums en met hoed (dat hoort!) zich neer op het glooiende gazon

Dit kleurrijke retro-event inspireerde Renée Van Hekken. Ze maakt er allang geen geheim van dat ze een zwak heeft voor de aparte zwier van weleer en stuurde me haar prozatekst  die ik met haar toestemming op SlideShare heb weergegeven zodat ik hem hier gemakkelijk kon embedden:

Hortensekopje thee14

Renée Van Hekken koos als afbeelding bij haar sfeerimpressie het schilderij van Joseph Laureys dat ook de cover van haar achttiende bundel sierde: De hoed van Hortense (2011). Het schilderij is ook bekend onder zijn oorspronkelijke titel Kopje thee. Hortense-met-haar-hoed leende haar naam trouwens niet alleen aan een bundel en een schilderij maar ook aan het open atelier dat beide kunstenaars houden, elke eerste zondag van de maand in Thuishaven Schoten. Renée Van Hekken resideert ook 24/7 in Het Stille Pand.
Geplaatst in Uncategorized | Tags: , , , , , , | 1 reactie

Spotvers op de verhanselaar van Shakespeare

Originally posted on Marita Mathijsen :

Jacob van Lennep vertaalde in 1852 Shakespeare’s Romeo en Julia voor het Amsterdamse toneel, en de toen erg bekende directeur-acteur Peters liet het opvoeren. Peters stond bekend als een bombastisch acteur die met stemverheffing, rollende ogen en gegorgel de aandacht van het publiek probeerde te trekken. In het voorwoord bij de gedrukte tekst beklaagt Van Lennep er zich over dat het stuk nooit origineel opgevoerd wordt. Men laat stukken weg of voegt er aan toe. In Engeland doet men dat stilzwijgend, men erkent niet eens ‘dat verhanselen van het werk des Meesters’. Van Lennep belooft geen verhanselde Shakespeare te leveren. Maar enige vrijheden wil hij zich toch veroorloven, en dan volgt er een rijtje waar de honden geen brood van lusten. Hij vindt bijvoorbeeld dat hij niet zo kiese uitdrukkingen weg kan laten. Ook toespelingen die niemand begrijpt en herhalingen kunnen verdwijnen. Als de toneelmachines van Amsterdam niet berekend zijn…

View original 186 woorden meer

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

‘(… ) je recherche d’abord une indépendance formelle des organes qui, par après, constitueront l’ensemble organique du poème.’ – Paul van Ostaijen tot de Compagnons de La lanterne sourde, Brussel, 29 oktober 1925 – zoals op dbnl

paulvanostaijLanterne14

Paul van Ostaijen: Le renouveau lyrique en Belgique, lezing.

in: Gerrit Borgers [ed.], Paul van Ostaijen, Verzameld werk. Deel 4: proza, 1979. Besprekingen en beschouwingen. Tijdschriftbijdragen, lezingen en ongepubliceerde opstellen. View original van de lezing voor studentenvereniging La lanterne sourde op dbnl.

Revisiting Paul van Ostaijen, een van mijn grote liefdes sinds mijn middelbareschooltijd. Reading history op dbnl dankzij Paul van Ostaijen-kenner Henri-Floris Jespers:

PaulvanostaijBorgers14     MededCyrbuysse25

Hoeft het gezegd dat ik verlangend uitkijk naar de Paul van Ostaijen-biografie van de Vlaamse historicus Marc Reynebeau? Binnen twee à drie jaar hoopt hij ze af te ronden – als hij tijd heeft. Reynebeau zou ook graag een beeldje van de dichter toevoegen aan zijn collectie van miniatuurfiguren (hij heeft Mao al, Charles de Gaulle, Albert I met helm – in militair tenue, een schriele koning Boudewijn de eed afleggend – met minuscuul sabeltje, ook stripfiguren als Jansen en Janssen, de dichter Fernando Pessoa en Peter Benoît in bas-reliëf, en neen, hij is geen fanatieke verzamelaar, eerder een serendipische). Borstbeelden van Vlaamse klassieke koppen als Hendrik Conscience en Louis Paul Boon ziet hij ook wel zitten. En Paul van Ostaijen: hij zou zijn fysieke aanwezigheid in miniatuurversie erg op prijs stellen nu hij aan zijn biografie werkt. Tja, zo’n beeldje van Paul van Ostaijen wil ik ook wel bij me hebben.

Geplaatst in Uncategorized | Tags: , , , , , , , , , , | Een reactie plaatsen

in Holland staat een huis jaja van je hopsasa dertienkamergeprint

En hoe heet de printer? De Kamermaker! Van een grachtenpand in Amsterdam, jawel.

Via The Economist Blog: How to print a house met een interessante video die ik hier niet kon embedden. Over deze wereldprimeur schreef men o.a. hier in het Nederlands.

Uit de soundtrack van mn kinderjaren. In Holland … staat jaja ook in de Liederenbank. En hier – merk ook de gelijkenis met het geprinte model:

Geplaatst in Uncategorized | Tags: , , , , , | Een reactie plaatsen