Content vs. Skills Again and Again (Part 2)

janien:

Wie zegt het? In Nederland (en ja dus ook in Vlaanderen) hoor & zie ik de eeuwige discussie weer stevig oplaaien #onderwijs2032.

Originally posted on Larry Cuban on School Reform and Classroom Practice:

The either/or conundrum pops up again. Across science, math, English, and social studies, classroom teachers weigh in on whether they are content-driven or skills-driven in teaching. The dichotomy afflicts all academic subjects and it is, of course, a false one but one that generates far more emotional heat than clear-sighted light, nonetheless.

The last post describing Will Colglazier’s lesson on the Homestead Steel Strike of 1892 (and a previous lesson on the Dust Bowl during the Great Depression) seemingly focused on the skills historians use in examining a primary source for bias and close reading of a document. Yet both lessons were chock-full of content. Thus, content vs. skills offers a false choice. The more appropriate question about teaching an academic subject like history is: where on a continuum of content at one pole and skills at the other pole, would you place yourself?

Some teachers would be smack in…

View original 630 woorden meer

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

Zin en waanzin #verhalenwedstrijd met Renate Dorrestein #boekenweek15 @literairwerk @zinmagazine

Zin en Waanzin14

Verhalenwedstrijd Boekenweek 2015 @literairwerk.

Howto? Leuk extra! Retweet en win het ‘schrijfboek’ Het geheim van de schrijver van Renate Dorrestein. Wie kan de schrijver dat geheim beter ontfutselen dan zij?! Snel Twitter op:

Meer boekengeschenk n.a.v. de 80e #Boekenweek in 2015 (Vlaanderen / Nederland) met als thema waanzin: Dimitri Verhulst is de Boekenweekgeschenkschrijver!

Terzijde @Chris: dat je me gisteravond nog dit boek van Renate Dorrestein aanbeval! Dat ze in één enkele zinomhaal vertelperspectief uit de doeken kon doen: zo simple comme bonjour, in woorden zoals jij het had willen kunnen. (En ik ook, of dat spreekt! (Watertandend … ;-) )

Geplaatst in Uncategorized | Tags: , , , , , | Een reactie plaatsen

de nostalgische poëtica van Renée Van Hekken

#Anais #nostalgia #slowdown #Walden II

2013-2014 (vanaf 7 nov13 tot 28-02-2014) 509

Renée Van Hekkens nieuwe bundel Anais vertelt het verhaal van een oude of juister ouderwetse pop. Puur romantisch? Vlucht uit het heden, terugkeer naar het verleden? Wereldvreemdheid? Terugplooien op het eigen vrouwelijke ik? Toegegeven, er zijn poëtische regels die de gedachten van de lezer(es) in die richting zouden kunnen doen afdwalen in hunkering naar zelfherkenning. Of in een verlangen naar de schoonheid van wat voorgoed voorbij is. Naar gelukkige momenten van de kinderjaren, naar een oude liefde, bezochte plaatsen, gelezen boeken, geliefde landschappen (de tuin in alle seizoenen / de zee / het huis), beleefde kunst (beeldende / muziek), of neem: naar de 19e eeuw of de roaring twenties, historische periodes waarvoor Van Hekken een zwak heeft. Een zwak voor herinneren in de romantische koestering van een leven in stijl. Poëzie als therapie voor het eeuwige lijden aan de tijd? Spleen?

Toch niet. Het gaat om hier & nu de toekomst verzekeren in een authentiek, persoonlijk kiezen voor een tegenstroom. Tegen de mainstream van mediameningen, lifestyle, mode. Trouw aan de artistieke overtuiging, de geliefde thema’s en de speels beoefende schrijfstijl. De dichteres is in hart & nieren op & top een vrouw van haar tijd. Haar nieuwe bundel laat zich naadloos inpassen in de hedendaagse stroom van new nostalgia, een trend in design & mode, in lifestyle. Renée Van Hekken vertaalt hem naar gedichten die vormelijk uitstromen in korte proza-impressies en -mijmeringen. Of monologen gericht tot de pop Anais. Schreeuwt de digitale tijd die tot in het haast absurde accelereert en in waanzinnige snelheid op een meltdown lijkt af te stevenen, schreeuwt die immers niet om een slowdown?

De nostalgische poëtica van Renée Van Hekken claimt geen angst voor het nieuwe & innovatieve. Neen. Het is een artistieke keuze voor de eigen vrijheid van spreken/creëren in een tijd van megacultuurevents. Wars van vernieuwingsdrift. Haast heroïsch de tijd trotserend. De lange tijdlijn die doorheen haar dichtbundels 1970 – 2014 loopt – van haar debuut Het (uitgeverij Facet van Walter Soethoudt) tot Anais (uitgave Thuishaven / Walden II, eigen beheer) – die lijn illustreert haar dichterlijke trouw aan brede toegankelijkheid, verstaanbare communicatie.

Haar kunst was en is een gepassioneerd spreken over elk beleefd en doorleefd groot of kleiner ‘tijdsgewricht’ dat met wisselende omgevingen (socio-economische, culturele, …) nieuwe uitdagingen en kritische bedenkingen oproept. En altijd is die typische Van Hekken-’intimiteit’ gebleven, de (auto)biografische feminien scherpe blik op de uiterlijke werkelijkheid. Impulsieve reflecties over huis, tuin & wereld in korte ‘vertellingen’, gedicht vanuit de kleine wereld van het huis, waarin met de groeiende ‘verzachtende’ omstandigheid van het ouder worden een zekere mildheid vloeit in de beschreven tragiek van (levens)pijn die nooit overgaat. Een struggle met de tijd.

Wat is de dichteres goed in het bewerken van harmonie tussen binnen- & buitenwereld, het anekdotisch vermengen, verweven van ‘oude beelden’ met nieuwe tijdsdocu in wat zijzelf de derde bundel noemt in haar vrouwenreeks (na De hoed van Hortense en Valentina).

In Van Hekkens nostalgia weegt zwaarte nooit door. Ze mag al eens wrang opklinken zoals in Anais, een regenboogkind, uiteindelijk overwint de liefde voor het (kleine & grote) schone, mooie, vervlogen of niet, alle pijn, verdriet, kritiek. Nostalgie bestaat slechts in hunkering en koestering toch. En de poëzie als troostende pop, bij gratie van het schrijfplezier.

De stille wereld van de poppen in huis is er alleen maar voor de sier,
en mijn plezier.

Uit De stille wereld van de poppen, Anais, p. 20.

In Anais breit de tijd dicht de textielkunstenares in Renée Van Hekken een woord mee. Anais heeft een retro-volkse touch, zoals de schrijfster dat zelf graag beschrijft. De andere kant van deze medaille: het gedicht (of zeg ik beter poëtisch proza) gaat meteen mee in de scarfie-trend van vandaag. Zoals alleen RVH dat zo goed kan, de Rozendame van de Vlaamse literatuur, de dame met de hoed of de vrouw met de opgestoken dikharige vlecht (! voorloopster van al wat blijft in #fashion): unfrisierte stille Gedanken dichten, en ja ook kunstbreien. Kleine vrouwelijke filosofie van de ouderdom. Poëzie als anti-aging levensstijl. Anais waait met een vleug retro chique doorheen de hedendaagse Vlaamse lyriek.

Anais breit de tijd

En de oude klok in de keuken staat stil nu.
Altijd kwart voor zeven.
De warm gebreide steekjes in de herfstige dagen vormen één voor één
een warme kleurige sjaal.
Voor de vrienden, voor haar zelf. erin gebreid is de stilte. de verloren tijd
in dit huis. De stille uren, vergaan en vergeten.
Als franjes van haar verbeelding gelijk.
Elk zorgvuldig gebreid steekje is een meditatie, een gebed om vrede, rust.
In woelige stress volle dagen.
Aan de overkant van het kerkhof, in een verlaten dorp vol vreemdelingen nu,
liggen onder krom getrokken zerken,
volgegroeid met klimop en mistige struiken, de
oude dode familieleden in hun graf.
De stille getuigen van een vergeten tijd , waarin ik school liep en speelde. Huppelend aan hun arm.
Vier familieleden in één graf. “Nu kunnen ze kaarten”, zei mijn moeder toentertijd.
Bij de allerlaatste begrafenis.
Anais breit de tijd, en denkt na over de dagen van weleer.
Ik leg een steentje op het graf op het kerkhof en fluister zachtjes “harten troef”.
Misschien horen de ouden mij nog.
En ik sla een warm gebreide herfstsjaal om, terwijl ik de hoek van het leven omsla,
in nijdige winden.
Trotserend de tijd.

In: Anais, p. 10.

Renée Van Hekkens ‘poppenhuis’ in Anais zou ik een School of Life willen noemen, een literaire oefening in vertragen van de tijd, zoals de dichteres aandachtig & bedachtzaam & ja ook met een zweem van humor verwijlt bij dingen & plaatsen, settings & situaties die haar troffen door schoonheid & elegantie. Onderhuids broeit & borrelt kritiek op het reilen & zeilen van mens & dier. Deze schets wil een state of the art benaderen (!) van een literator die al vele decennialang een stevige positie inneemt in de kring van Vlaamse dichteressen (zie bv. de lijst in Hotel New Flandres, een overzicht 2008 van de poëzie in Vlaanderen na 1945).

Anais is uitgegeven in eigen beheer, zoals de meeste van de twintig bundels van Renée Van Hekken. Signatuur Thuishaven (Schoten). Met het oog op het bereiken van een publiek is de kunstenares ook artistiek ondernemer, mee met haar tijd, mee met de vele schrijvers & dichters die het-zelf-doén. Hoeveel zijn er nog die nog een door een uitgeversconcern gepimpte zichtbaarheidsstatus hebben?

Bladerend door Ludo Simons’ dikke Boek in Vlaanderen sinds 1800 op de registernaam Van Hekken liet ik mijn blik nog eens gaan over de bibliofiel uitgegeven bundel Fragmentaria rondom het huis, Gedichten 1982-83, uitgegeven bij &Vondel, de uitgeverij van haar neef, Pink Poet Nic van Bruggen (1938 – 1991) en vormgever Herbert Binneweg (Soest, NL, 1944-). Van Hekken schreef literaire boekgeschiedenis.

Straks, wanneer de dichteres inwoner wordt van Antwerpen – ze ruilt Schoten voor Ekeren of een dorp voor ‘t Stad – krijgt uitgeverij Thuishaven die ze van haar neef Pink Poet erfde,  een nieuwe naam: Walden II. Een naam met reminiscenties aan Grote Literatuur: Frederik van Eeden (zie bijvoorbeeld zijn brief aan Henri Borel, Bussum, 28 februari 1898). Een turbulente periode. Een nieuwe tijd wenkt!

Hier zitten we nu, de oude pop Anais, Oliver Poes, de schilder & ik.
Laten we hier nog maar rustig ouder worden, denk ik zo.
Uitkijkend over deze laan, achter het kanten gordijn,
in een laatste halte naar het Noorden.
Het is hier misschien nog wel veilig, wie weet.
Het was immers tijd om elders te gaan, de zwaarte voorbij.

Renée Van Hekken in SpookdorpAnais, p. 4.

#litfoto unplugged: Renée Van Hekken in Thuishaven op haar zestigste verjaardag in februari 2014.

Geplaatst in Uncategorized | Tags: , , , , , , , , , , , , , , | Een reactie plaatsen

vijf ruggen | VSB 2015 @Poezieweek @kunsthal @rotterdam

VSB15_RuggenGenomineerd

VSB Poëzieprijs 2015:

Piet Gerbrandy,

Sasja Jansen,

Hester Knibbe,

Alfred Schaffer

en Peter Verhelst!

Uitreiking 28 januari 2015

Kunsthal Rotterdam.

Geplaatst in Uncategorized | Tags: , | Een reactie plaatsen

La Belle et la Bête (Cocteau – Glass)

Originally posted on À la française ...:

La musique de l’opéra de Philip Glass, superposée au film de Cocteau.

View original

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

‘ja taal is eigenlijk voor mij de inspiratie’ | Gerard Scharn | Ongehoord! Poëzieprijs 2014

Met Aan de slechthorenden won Gerard Scharn zopas de Ongehoord! Poëzieprijs 2014.

aan de slechthorenden

 

in het land van de limousines

staat geen brandstofpomp

de wagens worden volgeladen

geduwd door lakeien of getrokken

door keizerlijke muilezels en ossen

 

profeten worden niet gehoord

in het land van de limousines

zijn alle vensters op het noorden

gesloten als de poolwind giert

als tinitus in dovemansoren

 

in het land van de profeten

danst de derwish op wolken

en vliegende schotels uit koper

gedreven klinken als klokken

over het westvlaamse land

Gerard Scharn zoals op ZICHTBAAR ALLEEN van Wouter van Heiningen.

Geplaatst in Uncategorized | Tags: , | Een reactie plaatsen

Mensje van Keulen Constantijn Huygensprijs 2014

mensjevankeulen14

Mensje van Keulen leest (voor 4.13 - uit) Een goed verhaal.

Constantijn Huygensprijs 2014: “Al haar verhalen zijn met precisie en fijnzinnigheid gecomponeerd, ogenschijnlijk zijn ze gewoon en alledaags, maar de typische Mensje-van-Keulen-verbeelding geeft er steevast een verrassende lading of onverwachte wending aan“.

Geplaatst in Uncategorized | Tags: , | Een reactie plaatsen

Proeflezers gezocht voor editie Queeste vanden Grale (reblog Neder-L: Willem Kuiper)

Neder-L logo10 REBLOG: Proeflezer(s) gezocht voor (een digitale) editie van die Queeste vanden Grale
door Willem Kuiper

Dit bericht is vooral gericht tot bezitters en lezers van delen van de reeks Middelnederlandse Lancelotromans, die in 1981 van start ging met de handelseditie van het proefschrift van F.P. van Oostrom: Lantsloot vander Haghedochte. Onderzoekingen over een Middelnederlandse bewerking van de Lancelot en prose. De hoofdmoot van deze reeks is een integrale editie van het zogeheten Haagse Lancelot handschrift KB 129 A 10, beter bekend onder de naam Lancelotcompilatie.

Na mijn vrije transfer in 2004 van het Meertens Instituut KNAW naar het toenmalige Constantijn Huygens Instituut KNAW raakte ik betrokken bij dit project, en nam ik op mij de tweede helft van de Graalqueeste in deze reeks te editeren.

Aanvankelijk heb ik mij voor die editie moeten baseren op zwart-wit foto’s van het handschrift en mij braaf gehouden aan de conventies van de reeks. Gaandeweg kwam ik tot het besef dat die regels in geval van de Queeste een typografisch gedrocht zouden opleveren. Dat gevoel van onbehagen werd er een stuk minder op toen mij werd meegedeeld dat ik er niet op moest rekenen dat mijn deel van de Queeste in boekvorm zou verschijnen. Vanaf die tijd had ik een digitale editie voor ogen.

Meer lezen: view original.

De procedure die Willem Kuiper zich voorstelt (in de slotalinea van zijn artikel):

Op mijn website Bibliotheek van Middelnederlandse Letterkunde (BML) vindt u een ingang Queeste vanden Grale. Daar zet ik hoofdstuk voor hoofdstuk scans van het origineel neer, als ook de corresponderende pagina’s uit Sommer en Pauphilet. Wie nattigheid voelt of iets niet vertrouwt, kan het zonder extra moeite controleren. De pdf van de editie is niet beveiligd en kan gekopieerd of geëditeerd worden. Voorstellen voor woordverklaring kunt u sturen naar wkuiper@xs4all.nl

Geplaatst in Uncategorized | Tags: , , , , , , , , | Een reactie plaatsen

het onderwijs Nederlands en onlinegeletterdheid – de presentatie van Jeroen Clemens #hsn28

Werken aan onlinegeletterdheid binnen het onderwijs Nederlands: iedereen in Nederland en ja ook in Vlaanderen zal het ondertussen geweten hebben dat de grote voorvechter en sterke pleitbezorger van een geëquilibreerde didactische aanpak van multimediaal lezen  Jeroen Clemens heet. Erg benieuwd ben ik naar de resultaten van zijn promotie-onderzoek, en in afwachting naar zijn plan voor een leergemeenschap:

Ik geloof erg in de ‘wisdom of the crowd’, dus ik overweeg nu om een online ontwikkelomgeving te  maken, waarin leraren en lerarenopleiders uit Nederland en Vlaanderen samen aan het werk gaan om mooi lesmateriaal te ontwerpen. Een deel daarvan kan ik later weer onderzoeken op effectiviteit.

Voor de gelegenheid wil ik even een (oude, mag ik?) foto uit mijn documentaire album ophalen. (Natuurlijk is mn portret niet zo mooi als Jeroens laatste nieuwe profielfoto, gemaakt door zijn dochter, een professional.) Maar de gelijkenis 2009-2014 is treffend toch ;-) . Pionieren in het onderwijs houdt jong.

IMG_2536

Geplaatst in Uncategorized | Tags: , , , , , | 2 reacties

oe (i) ! #basisonderwijs #poezieweek15 vol hippe toppe tips (smeltend, tollend hoofd)

poezielessen15oe

Pas ontdekt! Mijn oe van Corly Verlooghen!

Waar? Hier: alles open & bloot!

Hey de juffen & de meesters! kZou t wel weten mr wie ben k: mn forever Paul van Ostaijen staat erin met de sinds 1935 lieve Berceuse nr. 2,  en lievelingen Bart Moeyaert, Judith Herzberg, Aad Meinderts, Herman Gorter, … , … En warempel ook Gil vander Heyden – revisited: ze woonde niet zover van mn school vroeger; hoe dikwijls is ze op die school niet te gast geweest voor auteurslezingen! … En Simon van der Geest herken ik er met Ik ben zo lenig door de warte van verliefdheid, kenjedenke, een gedicht dat ik vorige voorleesweek in de kleuterschool nog voorgelezen heb. Hey the kidz, was zijn jeugdroman Spinder niet ons spannende insectenboek vakantieboek #zomertje2014!

Alles open & bloot dus in voorbereiding op de Poëzieweek 2015 onder het thema Met zingen is de liefde begonnen. De onderwijsbrochures staan vol pittige & prettige didactieken met toegeleverd materiaal en hippe toppe tips, wel & snel: wow, ik zou weten wat te doen. Lekkerrr, beemsterkaas vers gesneden poëziebrood. Die geur alleen al … (Smeltend. Tollend hoofd.)

@JufGaëtane. In alle besscheidenheid … Na de Cézannes en Klimts de Roy Lichtensteins? O, die Kisses!

lichtensteinpoezie15

Als het kriebelt, … moet je zoeken. Ik vind:

roylichtensteinkissII14

Roy Lichtenstein, Kiss II, 1962.  Via. Wie kan de Filmkus van Aad Meinderts in de didactisering van Els Moonen (brochure boven, p. 21-25) nu nog weerstaan? (Smeltend. Tollend hoofd.)

hetrijmtwebpoezieweek15Via schrijver – dichter – blogger – beeldend kunstenaar – zanger – prijzenwinnaar -  voorlezer Ted van Lieshout gaan snelle links naar alle educatieve brochures, ook voor voortgezet / secundair onderwijs. Met vele versjes en liedjes 1984-2014 zit hij zelf met Het rijmt – ook voor grote mensen! - in Poëzieweek 2015. Je zou voor minder.

Geplaatst in Uncategorized | Tags: , , , , , , , , , , | Een reactie plaatsen