uit de selfictionary geknipt – wie tweet eerste #spelfie @Taalbank_INL

selfictionary14

Maakte je al n okselfie, sellofie, shelfie, belfie, felfie, helfie, telfie, welfie, stemfie? Meer lezen in de selfictionary, het Nederlands gelegenheidswoordenboek van selfietermen: op de site van het INL! Alwaar ook volgende oproep:

Ontbreken er selfies in deze lijst? Stuur een tweet met het woord naar @Taalbank_INL met de hashtag #selfictionary. Vermeld bij het woord een RT, een citaat of link. Wij vullen de lijst dan verder aan.

De #spelfie [zoek hem in de selfictionary] hebben wij nog niet ontdekt. Wie maakt de eerste?

Hey daar, ja wie! Iemand met selfitis? Nee toch.

Geplaatst in Uncategorized | Tags: , , , , | Een reactie plaatsen

woordenboek Shakespeare – literaire vondst van de eeuw (?) online – iedereen onderzoeker

Shakespeare's dictionary14

If it’s real, it’s the literary find of the century. New York antiquarian booksellers Daniel Wechsler and George Koppelman believe they have found William Shakespeare’s annotated dictionary.

We know that Shakespeare had an eye out for unusual words – but we have only limited knowledge of where he went to find them. 

The book itself is John Baret’s An Alvearie or Quadruple Dictionarie, published in 1580. It was listed on eBay in late April 2008. They placed a bid of $US4300 and got it for $US4050. Wechsler is unequivocal, “only $250 separated us from never having had this experience.”

Read more: Booksellers claim to have found Shakespeare’s annotated dictionary.

Is dit nu echt Shakespeares woordenbron? Tijd om het uit te zoeken? John Baret’s Alvearie (1580) is online op Shakespeare’s Beehive. Je zou die bijenkorf een toegankelijke schatkamer kunnen noemen, nie. One of our goals was to present our argument in measured and non-polemical ways, so that scholars and laypeople alike could extract from our study whatever linguistic elements they wished to focus on, should the strain of considering the authorship of the annotations be a distraction.

Bron afbeelding boven: The Sydney Morning Herald, Samples from the dictionary. Photo: shakespearesbeehive.com.

Dit woordenboeknieuws over Shakespeare heb ik te danken aan Laurens Jz. Coster, dagnieuws 23-04-2014.

Geplaatst in Uncategorized | Tags: , , , , | Een reactie plaatsen

Building Poetry Communities on WordPress.com

Originally posted on WordPress.com News:

As we’re entering the final week of National Poetry Writing Month (NaPoWriMo) in the US, we want to celebrate all the wonderful poetry-centric community projects here on WordPress.com.

The sites we feature today — like many others we follow and love — make an important point. We may all write on our own, but it’s only when we join a community of other writers and readers that our voices are truly heard.


Keeping it local

Some of the tightest-knit poetry groups are bound by a shared space, where writers know not only each other’s work, but also each other’s face. Over at Poetdelphia, Philly-based poets share poems, announce readings and other events, and celebrate community members’ achievements.

Similarly, .: Poetry in Chicago is a project that aims to bring together writers from across the city’s eclectic poetry community, with posts on

View original 274 woorden meer

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

‘Vlaanderen maakt de laatste jaren het mooiste drama van de wereld’ – Vlaamse Film Festival @hartlooper_nl @vpro #vff #utrecht

VlaamsefilmF14

Met een frietpak als logo … Naar de Vlaamse speelfilms (en ja, ook de muziek en de talkshows) op het eerste Vlaamse Film Festival VFF in Utrecht (8 t/m 11 mei 2014), daar was ik wel nieuwsgierig naar… Kijk, hoe mooie woorden uit Nederland over Vlaamse filmkunst:

Vlaanderen maakt de laatste jaren het mooiste drama van de wereld. Beeldender, raker, rechter door zee, en actueler dan we hier gewend zijn. De Vlaamse cinema bloeit en dat besef dringt hier maar langzaam door.

Daarom zetten het Louis Hartlooper Complex en de VPRO een festival lang de deur open voor het beste van de Vlaamse film. Om ons te laven aan het schoons en na te gaan hoe het nieuwe Vlaamse filmen het puriteinse Hollandse drama kan bevruchten en inspireren.

Bron: Vlaamse Film Festival.

Ook televisieseries als Het goddelijke monster en Quiz me quick staan op het programma.

Op Vimeo vond ik de trailer van de openingsfilm op het VFF: Violet van Bas Devos. Onlangs nog bekroonde de Berlinale 2014 dit speelfilmdebuut met de Grand Prix of the Generation 14plus International Jury for its abstract exploration of emotions following a tragic death and because of its exquisite sculpture of cinematography, sound and story.

 

 

 

 

 

Geplaatst in Uncategorized | Tags: , , , | Een reactie plaatsen

how to recognise a teacher

recogniseteacher14

Via Steve Wheeler @timbuckteeth.

 

Geplaatst in Uncategorized | 2 reacties

Een zoon van Limburg – Prozadebuut Chrétien Breukers

janien:

Nog toe te voegen aan mijn leesgeschiedenis: over Limburg, lezen en schrijven, poëzie, … . Getekend: een verre dochter van Limburg, lezer en blogger, poëzieliefhebber, …

Originally posted on Weblog van Chrétien Breukers:

Chrétien Breukers is geboren in Leveroy, als oudste zoon van Christ Breukers en Gré Breukers-Peeters. Zijn ouders dreven een kruidenierswinkel aan de Deckersstraat nummer 4, schuin tegenover de Mariakapel, die sinds 2011 weer in de oude luister is hersteld. De oudoom van Breukers, die onderwijzer was, bedacht voor deze kapel een spreuk: ‘Als gij dezen weg passeert / Toon dat gij Maria eert’.

Leveroy was (en is) een dorp waar ongeveer duizend mensen wonen. Behalve twee andere kruideniers woonden er voornamelijk boeren en kleine ambachtslieden, naast de onvermijdelijke hoofdonderwijzer, kapelaan en pastoor. Leveroy was te klein voor een eigen notaris en dokter. De voetbalclub, de fanfare en de schutterij waren belangrijke pijlers onder het sociale leven.

In Een zoon van Limburg, vertelt Chrétien Breukers over de impact van zijn geboorteplaats Leveroy op zijn leven buiten Limburg, dat nu al langer duurt dan dat binnen de provinciegrenzen. Pas nadat Breukers zijn…

View original 264 woorden meer

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

procrastinatie met Hugo Matthysen

 

 

Geplaatst in Uncategorized | Tags: | Een reactie plaatsen

1.262.342.038 seconden

verjaardagstaart(Pietr)

Afbeelding | Posted on door | Tags: | Een reactie plaatsen

Henri Matisse, de Cut-Outs

janien:

U blogt het. Had het ook willen doen. Matisse turning old age into art. Die herblogfunctie, comfortabel toch.

Originally posted on JJ Pollet:

matissethesnail1953

Toen Henri Matisse door een rugoperatie niet meer in staat was om te schilderen maakte hij van de nood een deugd en vond dan maar de cut-out techniek uit die hij liggend in bed kon beoefenen. Matisse knipte gekleurd papier en maakte er studies mee voor opdrachten die hij door zijn fysieke letsels niet meer kon uitvoeren. Binnenkort is in de Tate Modern een overzicht van die fameuse cut-outs te zien.

Op de Financial Times vergelijkt kunsthistoricus Simon Schama de twee aartsrivalen Picasso en Matisse en vooral hoe ze met hun oude dag omgingen.

View original

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

de kriekenboom bloesemt paradijselijk voor het gordijn met zijn rode trosjes glanzend in de juiste belichting

evabanner

En dan gaan/mogen de deuren eindelijk open! Vanuit de receptieruimte begint het publiek de zaal binnen te stromen tot ze warm gevuld is: een talrijke blijde opkomst! We zijn in Brasschaat, Maria-ter-Heide, in De Polygoon voor de opvoering van Eva uit ballingschap. De kriekenboom bloesemt paradijselijk voor het gordijn met zijn rode trosjes glanzend in de juiste belichting. Mooi, dat belooft. En dan: stralend dansend opent Eva met de Young Bouncers in grafisch zwart-witte choreografie van Carine Spiessens. Tegen een achtergrond van wolkenprojectie. Welkomstapplaus. Geweldig toch, zo’n geprojecteerd decor, en vooral: praktisch. – Nu, de musical die van regelneverij moest bevrijden, die dat satirisch in personages en taal wilde tentoonspreiden in een bovenaardse omgeving, was ingezet: humor, muziek en dans. Wat wil een publiek meer?!

Misschien dat de stemmen wat luider mochten opklinken: tekstflarden van stillere stemmen gingen ‘de mist in’, een euvel dat na de pauze werd verholpen. Stonden de acteurs/actrices misschien iets te diep in de scène opgesteld, vroeg ik me af. Als Pius of Bart Kutteloot (hij had sowieso al een luidere stem) of SintePieter of God de moeder of Gabbiël of Paracelsa of Petra Pietlut of … zich naar voren bewogen, klonk het stemgeluid gewoon duidelijker. Zelfs Nathascha-Vlomzebubbel – een engelenvat vol energie – was in mijn oren minder goed verstaanbaar als ze vanuit de diepte tegen de projectiewand declameerde.

Goeie vondst: de tekstprojectie van de songs, de muziek- en zangopnames (die qua geluidskracht wel erg verschilden van de spreekstemmen puur natuur), de rode draden met Kafka, het ‘refrein’ in ‘t spel, de opstelling zwart-wit op rechts en links, de ‘casting’, de kostumering. Wow, God de moeder, Pius, Kuttekloot-in-surrealistische-uitvoering, Janice, Allah en ‘volgelingen’, Cresos. En last but not least Janice Joplin, de zorgeloze gulzige hippie in wie de musical naar het hoogtepunt ging culmineren in ‘paradijselijk gelukkig’. Wat ik ook kon appreciëren, was dat elke actrice/acteur in zijn eigen taalkleur – van algemeen Nederlands, tot tussentaal, dialect of ‘ingekleurde’ taal zoals voor Cresos – kon spelen.

Misschien dat er nog wat meer vaart in de opeenvolging van spelers en taferelen mocht komen. Een hoger tempo met zo nu en dan een boost van ‘schwung’ zou het geheel nog meer pit en meer grip op het publiek hebben kunnen geven. Eva had naar mijn bescheiden smaak soms een iets teveel van ‘teksttoneel’. Nu, ik weet dat het de bedoeling van de tekstschrijver was van een maatschappijkritische boodschap zo duidelijk én entertainend mogelijk naar een publiek te brengen, ik kan best begrijpen hoe moeilijk is om dat te realiseren.

Misschien dat de dansers in het deel na de pauze nog een frisse streep sierlijkheid hadden mogen brengen. Ik zeg maar wat: om het orgelpunt van geluk in de finale nóg meer kracht bij te zetten. Iets vergelijkbaars met het duostuk in deel 1: wondermooi gedanst door de jonge vrouwen in lichtgrijs! Hun mimiek is me daarbij opgevallen: het genot dat ze op het podium beleefden, straalde van hun gezichten. Ook Bart Kuttekloot bijvoorbeeld oogstte hoorbaar succes: met Pinokkioneus en volgehangen met elektronische apparatuur speelde hij zijn rol met overgave.

Origineel ook: de muziek van Georges De Munter, en de variatie in de arrangementen van Dirk De Deken. Toegegeven, herhaaldelijk voelde ik de neiging om mee te zingen (dat had best gekund, geleid door de tekstprojectie) of mee te swingen maar ik durfde gewoon niet. Ik zat tussen een meelevend maar algemeen toch beetje ‘ingehouden’ publiek.

Wat een re-a-li-sa-tie, Eva uit ballingschap! De makers en uitvoerders hebben tegen windmolens moeten vechten en stormen moeten doorstaan. Maar ‘samen sterk’: sociocultuur lééft. Dat hebben Jan Koeken en Georges De Munter met hun amateurgroep in creatieve intergenerationele samenwerking bewezen!

Geplaatst in Uncategorized | Tags: , , , , , , | Een reactie plaatsen