procrastinatie met Hugo Matthysen

 

 

Geplaatst in Uncategorized | Tags: | Een reactie plaatsen

1.262.342.038 seconden

verjaardagstaart(Pietr)

Afbeelding | Posted on door | Tags: | Een reactie plaatsen

Henri Matisse, de Cut-Outs

janien:

U blogt het. Had het ook willen doen. Matisse turning old age into art. Die herblogfunctie, comfortabel toch.

Originally posted on JJ Pollet:

matissethesnail1953

Toen Henri Matisse door een rugoperatie niet meer in staat was om te schilderen maakte hij van de nood een deugd en vond dan maar de cut-out techniek uit die hij liggend in bed kon beoefenen. Matisse knipte gekleurd papier en maakte er studies mee voor opdrachten die hij door zijn fysieke letsels niet meer kon uitvoeren. Binnenkort is in de Tate Modern een overzicht van die fameuse cut-outs te zien.

Op de Financial Times vergelijkt kunsthistoricus Simon Schama de twee aartsrivalen Picasso en Matisse en vooral hoe ze met hun oude dag omgingen.

View original

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

de kriekenboom bloesemt paradijselijk voor het gordijn met zijn rode trosjes glanzend in de juiste belichting

evabanner

En dan gaan/mogen de deuren eindelijk open! Vanuit de receptieruimte begint het publiek de zaal binnen te stromen tot ze warm gevuld is: een talrijke blijde opkomst! We zijn in Brasschaat, Maria-ter-Heide, in De Polygoon voor de opvoering van Eva uit ballingschap. De kriekenboom bloesemt paradijselijk voor het gordijn met zijn rode trosjes glanzend in de juiste belichting. Mooi, dat belooft. En dan: stralend dansend opent Eva met de Young Bouncers in grafisch zwart-witte choreografie van Carine Spiessens. Tegen een achtergrond van wolkenprojectie. Welkomstapplaus. Geweldig toch, zo’n geprojecteerd decor, en vooral: praktisch. – Nu, de musical die van regelneverij moest bevrijden, die dat satirisch in personages en taal wilde tentoonspreiden in een bovenaardse omgeving, was ingezet: humor, muziek en dans. Wat wil een publiek meer?!

Misschien dat de stemmen wat luider mochten opklinken: tekstflarden van stillere stemmen gingen ‘de mist in’, een euvel dat na de pauze werd verholpen. Stonden de acteurs/actrices misschien iets te diep in de scène opgesteld, vroeg ik me af. Als Pius of Bart Kutteloot (hij had sowieso al een luidere stem) of SintePieter of God de moeder of Gabbiël of Paracelsa of Petra Pietlut of … zich naar voren bewogen, klonk het stemgeluid gewoon duidelijker. Zelfs Nathascha-Vlomzebubbel – een engelenvat vol energie – was in mijn oren minder goed verstaanbaar als ze vanuit de diepte tegen de projectiewand declameerde.

Goeie vondst: de tekstprojectie van de songs, de muziek- en zangopnames (die qua geluidskracht wel erg verschilden van de spreekstemmen puur natuur), de rode draden met Kafka, het ‘refrein’ in ‘t spel, de opstelling zwart-wit op rechts en links, de ‘casting’, de kostumering. Wow, God de moeder, Pius, Kuttekloot-in-surrealistische-uitvoering, Janice, Allah en ‘volgelingen’, Cresos. En last but not least Janice Joplin, de zorgeloze gulzige hippie in wie de musical naar het hoogtepunt ging culmineren in ‘paradijselijk gelukkig’. Wat ik ook kon appreciëren, was dat elke actrice/acteur in zijn eigen taalkleur – van algemeen Nederlands, tot tussentaal, dialect of ‘ingekleurde’ taal zoals voor Cresos – kon spelen.

Misschien dat er nog wat meer vaart in de opeenvolging van spelers en taferelen mocht komen. Een hoger tempo met zo nu en dan een boost van ‘schwung’ zou het geheel nog meer pit en meer grip op het publiek hebben kunnen geven. Eva had naar mijn bescheiden smaak soms een iets teveel van ‘teksttoneel’. Nu, ik weet dat het de bedoeling van de tekstschrijver was van een maatschappijkritische boodschap zo duidelijk én entertainend mogelijk naar een publiek te brengen, ik kan best begrijpen hoe moeilijk is om dat te realiseren.

Misschien dat de dansers in het deel na de pauze nog een frisse streep sierlijkheid hadden mogen brengen. Ik zeg maar wat: om het orgelpunt van geluk in de finale nóg meer kracht bij te zetten. Iets vergelijkbaars met het duostuk in deel 1: wondermooi gedanst door de jonge vrouwen in lichtgrijs! Hun mimiek is me daarbij opgevallen: het genot dat ze op het podium beleefden, straalde van hun gezichten. Ook Bart Kuttekloot bijvoorbeeld oogstte hoorbaar succes: met Pinokkioneus en volgehangen met elektronische apparatuur speelde hij zijn rol met overgave.

Origineel ook: de muziek van Georges De Munter, en de variatie in de arrangementen van Dirk De Deken. Toegegeven, herhaaldelijk voelde ik de neiging om mee te zingen (dat had best gekund, geleid door de tekstprojectie) of mee te swingen maar ik durfde gewoon niet. Ik zat tussen een meelevend maar algemeen toch beetje ‘ingehouden’ publiek.

Wat een re-a-li-sa-tie, Eva uit ballingschap! De makers en uitvoerders hebben tegen windmolens moeten vechten en stormen moeten doorstaan. Maar ‘samen sterk’: sociocultuur lééft. Dat hebben Jan Koeken en Georges De Munter met hun amateurgroep in creatieve intergenerationele samenwerking bewezen!

Geplaatst in Uncategorized | Tags: , , , , , , | Een reactie plaatsen

j’écris ton nom

Via À la française van romanist Herman Geudens: Paul Éluard, Liberté.

Geplaatst in Uncategorized | Tags: , , , | Een reactie plaatsen

het klaslokaal van de 21e eeuw – Wilfred Rubens en Kris Van den Branden stellen de vraag

1   Wilfred Rubens over technology enhanced learning

De flipped classroom als laatste stuiptrekking van een verouderd onderwijssysteem?

De hoogleraren Cathie Norris en Elliot Solloway beschouwen het concept van de flipped classroom, gepersonaliseerd leren en interactieve video’s als ‘de laatste snik’ van een verouderd onderwijssysteem. Jane Hart meent dat dit ook voor MOOCs en corporate learning geldt. Ik stel hier vraagtekens bij.

[...] Op dit moment gebruiken we volgens hen [Norris en Solloway] ook technologie op deze manier. Adaptieve leeromgevingen, apps, de Khan Academy of de flipped classroom: het acquireren van kennis staat volgens hen voorop.

Deze aanpak draagt volgens hen echter niet bij aan de aanpak van “economic realities of the global marketplace” (zoals de hoge mate van jeugdwerkloosheid).

Het onderwijs zou daarom meer gericht moeten zijn op het proces (en niet op de inhoud), en aandacht besteden aan andere bekwaamheden zoals kritisch denken of samenwerken. ‘Social learning’, onderzoekend leren, just-in-time leren en leren door te doen, moeten volgens hen daarom gaan domineren. Elders, zo stelt men, worden deze manieren van leren wel al op grotere schaal toegepast. De VS zal er ook aan moeten geloven.

Jane Hart meent dat deze bevindingen ook gelden voor massive open online courses (stuiptrekking van een oud systeem) en corporate training. Social learning, on demand learning en continuous personal learning zouden een dominante positie binnen werkplek leren moeten innemen. Daarmee kun je pas werken aan de continue ontwikkeling van je menskracht. Doe je dat niet, dan zullen medewerkers vertrekken.

[Volgen interessante kanttekeningen door Wilfred Rubens]

2   Kris Van den Branden over duurzaam onderwijs

Het klaslokaal van de 21ste eeuw: techno of outro?

[...] hoezeer we ook kunnen timmeren aan de herinrichting van het klaslokaal, leren blijft in eerste instantie een gebeuren, een ervaring: “Learning is experience. Everything else is just information”, zei Einstein ooit. Dat gebeuren is niet in de eerste plaats afhankelijk van de plaats waar het gebeurt, maar veel meer van de omstandigheden waarin het plaatsvindt. Wordt de lerende uitgedaagd om iets intrinsieks interessants nieuws te leren? Wordt de lerende op maat ondersteund als hij zich toegang probeert te verschaffen tot dat nieuwe? Krijgt de leerling de kans een verbinding te leggen tussen voorkennis en nieuwe kennis? Krijgt de leerling de kans om het nieuwe toe te passen in gevarieerde contexten zodat het verankerd kan worden in betekenisvolle gehelen? Het binnenbrengen van technologie in een klas kan daarin alleszins een bijdrage leveren (bijvoorbeeld door het nieuwe aanschouwelijker te maken), maar het kan het leerproces niet  forceren. Daarom, wellicht, dat zelfs na de voorbije decennia, waarin we de invoering van de bandopnemer, de overheadprojector, het taallabo, het chemielokaal, de cassetterecorder, de tv, en nu ook de computer en de tablet in onze klassen hebben zien passeren, er nog steeds wetenschappelijk onderzoek aan de oppervlakte blijft komen waaruit blijkt dat het menselijke contact tussen leerkracht en leerling een fundamentele, onmiskenbare, onmisbare meerwaarde heeft voor leerprocessen. En buiten de school het informele contact tussen mensen….  

Niet de fysieke gedaante, maar de sociale instelling van de school doet ertoe. De school onderwijst niet in de eerste plaats door hoe ze ingericht is. De school onderwijst in de eerste plaats door wie ze is.

Het woord ‘sociaal’ bindt beide onderwijsexperten, hoe hun blogaanpak ook divergeert, van algemeen naar didactisch-concreet: Kris Van den Branden stoot door naar de kern, de sociale instelling van de school, Wilfred Rubens benadrukt social learning.

Update

Geplaatst in Uncategorized | Tags: , , , , | Een reactie plaatsen

Streuvels in wit of zwart

(weer) letterengeknetter om Stijn Streuvels – de nakende heropening van Het Lijsternest met … Hedwig Speliers

Lijsternest logo

Het knettert, hoor wat knettert het in het West-Vlaamse (letteren)land. Zoals hier:

en daar, in een open brief aan de gouverneur, en op de blog van Henri-Floris Jespers (lees alhier ook het standpunt van de KANTL) – alwaar Ludo Simons de polemiek blijft aanvuren (zijn Streuvelsfeestje verscheen op 2 april 2014 ook in De Standaard): alles tegen gastspreker Hedwig Speliers, geprogrammeerd op de openingsceremonie van het nieuwe Lijsternest.

Jaja, de wereld zal het geweten hebben – of toch niet iedereen? – tot nu slechts 1 RT voor de tweet boven – het PMSS Het Lijsternest in Ingooigem is gerenoveerd tot Streuvelshuis (open voor het publiek van april tot september) en schrijversresidentie (van oktober tot maart), en gaat voor het publiek open op Erfgoeddag 27 april 2014.

lijsternest foto14

Het is naar aanleiding van de officiële heropening door het provinciebestuur van West-Vlaanderen dat de onbetrouwbare Streuvelskenner Hedwig Speliers terug in het vizier is gekomen van zijn ‘contra’s’. Vlaanderen wil bij monde van een aantal van zijn zonen dat Streuvels een waardig eerbetoon krijgt. Met de controversiële Hedwig Speliers op de openingsceremonie van 24 april is dat onmogelijk.

Op zoek naar het standpunt van Streuvelskenner Toon Breës, mijn leraar Duits in het middelbaar, vond ik meteen een handzame oriënterende samenvatting van het dispuut rond Speliers: in een pdf van Ine Van linthoutIk voel mij zoo behagelijk ‘zu Hause’”, Stijn Streuvels, het Derde Rijk en het historische belang van brieven, in: Verslagen & Mededelingen van de KANTL, 2012:

Streuvels brees14

Van linthout citeert uit Katrien Smits en Toon Breës: Stijn Streuvels tussen hamer en aambeeld, De traumatische jaren 1940-1941. In: Wetenschappelijke tijdingen, 52/4, 1993, p. 214-237.

Het is anders weer een hele tijd stil geweest rond Streuvels by Speliers. Maar de kritische pennen werden nog eens aangescherpt en de meningen lijken verdeelder dan ooit. Het wapengekletter heen en weer van rechts naar links en van links naar rechts brengt de literaire brouwerij van Vlaanderen weer tot leven. Alles voor de literatuur. Haar helden, kenners, criticasters, critici, essayisten, historici en polemisten! ‘t Is stil waar ‘t nooit waait. Streuvels en Speliers, en het nieuwe museum Het Lijsternest kunnen er maar wel bij varen. Hoe luider de literatuur haar aanwezigheid claimt, hoe spannender en interessanter toch. Altijd datzelfde liedje dat ik maar blijf herhalen, ja. Een oud refrein dat maar blijft terugkomen van in mijn middelbareschooltijd van literatuurleraar.

Afbeeldingen: Provincie West-Vlaanderen.

Geplaatst in Uncategorized | Tags: , , , , , , , , , , , , | 3 reacties

Heilige Graal

Diep algemeen-menselijk verlangen, zeg maar, naar … eeuwige jeugd, eeuwige schoonheid, het eeuwige leven – noem maar wat: de levengevende gouden kelk, de beker van alle heil,  bevindt zich in Spanje. Het land van Sinterklaas ook.

heilige graal14

Nieuws van de dag. Over universeel cultureel erfgoed. Heel lang geleden leerde ik de graal kennen in de queestes van middeleeuwse ridderromans – vol verwijsstof naar oudere overleveringen. Met de regelmaat van een klok ben ik hem blijven tegenkomen in velerlei vormgeving en allerhande verhalen, ook theater en films. En warempel: onlangs hoorde ik mijn kleinzoon van 4 het woord gebruiken. Hij kent de graal uit wonderlijk avontuurlijke verhalen van Lego en Pokémon, ik noem maar wat. De graal blijft onverminderd en mateloos inspireren en fascineren.

Geplaatst in Uncategorized | Tags: , , | 1 reactie

Het stenen bruidsbed op educatieve site

stenenbruisbed

Harry Mulisch revisited online. Het stenen bruidsbed op nieuwe site! Keuzerubrieken: Voor docenten – Tentoonstelling – Voorstelling. – Down memory lane: een van mijn lievelingsboeken in mijn middelbareschooltijd. Een onvergetelijke roman: zijn literaire taal – die titel alleen al, Norman Corinth, het onderwerp met het bombardement op Dresden, WO II. Hoogste tijd om nog eens te herlezen. Hoe dat boek nu zou ‘werken’ … ?

Via ViFa Benelux-Blog.

Geplaatst in Uncategorized | Tags: , | Een reactie plaatsen

Baked Louie’s giveaway – nieuwste bakboek for free + lang bewaard geheim

Om te kunnen deelnemen aan de Baked Louie’s giveaway heb ik n stukje privacy, zeg n lang bewaard geheim, moeten prijsgeven. Dat is de tol die ik nu willens en wetens wereldwijd betaal – in familiale samenspraak.

Meer over het pas verschenen bakboek Baked Louie’s (Davidsfonds) en de giveaway: ook op Baked Louie’s blog.

Update. Yep! Alles wat in de oven past nu ook in alles is een verhaal.

Geplaatst in Uncategorized | Tags: , , , | Een reactie plaatsen