werkt onderwijs op Netflix-leest depersonaliserend? #paradox

#naarschool. Toekomstmuziek, mooie (en wollige) woorden en #zovoeltecht-virals van eerste schooldagen vullen de  sferen. Ik kon het niet laten van mee te gaan in de 1-septemberwensenstroom gistermorgen. Wilde ik niet nog een speelplaatsfoto 2013-2014 toevoegen. Update ik even.

De infografiek hieronder toont (leesbare versie op Daily Genius) hoe datamining en learning analytics onderwijs kunnen verbeteren door doorgedreven personalisering. En hoe de leraar daarin past. De wereld staat niet stil nee. The future is now.

Data-Mining-Analytics-Education-800-1-1

n Langgerekt plaatje dat je bij de tijd houdt toch. Bij de tijd, zoals de roboleraar via Larry Cuban.

Of de personalisering van onderwijs met een door machines uitgemeten leer’plan’ voor elke leerling/student net geen depersonalisering voor gevolg heeft? Zou kunnen. Machines blijven de wereld / het leven / ons wel transformeren. Maar of we daardoor op de teloorgang van humanitas afstevenen? Denk van niet. Als we kritische afstand blijven bewaren tegenover de ‘becijfering’ door de machine (zie de infografiek). Met de leraar als ‘meester’, deskundige, als relativerende en vooral wijze tegenpool van de naakte data-analyse die in samenspraak met de leerling of student de gewonnen gegevens interpreteert en aanvult. Beiden het hoofd koel op gezond verstand, de handen warm ineengeslagen, beiden lenig geschoeid richting gemotiveerder, werk- en duurzamer (en prettig) leren.

Te wollig bekeken? Genoeg garen gesponnen van 1 september. Of toch nog niet. Nood aan tegengif. Verlichting, help! Ha, op naar 1 september op Ons Erfdeel. Wow, mooi. Doet daar van ver beetje denken ook aan stadsherwaardering in Latijns-Amerika met Acción Poética (Mexico). Komt eraan. Te mooi om hier ongeblogd te laten.

n Update van mn slotalinea dringt zich op

En ja, het wondermooie carpe diem van Frieda Peeters, oud-lerares en -collega in de leerplancommissie Nederlands op haar exquise blog Blauwkruikje, een post weliswaar daterend van de natte zomer 2014, dát moest ik nog herbloggen!

Geplaatst in Uncategorized | Tags: , , , , , | Een reactie plaatsen

De bel gaat… weer.

janien:

Bij de 1-septembergedachten van Pedro @thebandb sluit ik me heel graag aan. De school ‘een heilige plaats’. Die uitspraak brengt een lezing over onderwijs van filosoof Koen Raes (1954-2011) in herinnering, vele vele jaren terug op een nascholingsdag voor leraren, ergens te lande. Wat hij toen vertelde over de school van de toekomst, is me altijd bijgebleven: hij zag de de school in de allereerste plaats als een heel warme plek, een cocon, afgeschermd van ruwheid, kilte, haast en egoïstische onverschilligheid van ‘de wereld’ , een huis waar het goed is om wonen. Een warm nest zeg maar. Dat ook en vooral ook de ‘speelplaats’ of recreatieruimte een plek van warm onthaal en gezelligheid moet kunnen zijn, een veilige en vrolijke ontmoetingsplek en haven. Zoiets in die zin. In lijn met hoe Pedro de betekenis van onderwijs verklaart – from experience to meaning.

Update 2 september – mn speelplaatsfoto van n prille woensdagmorgen 2013-2014, met dank aan Juf Katrijn. Btw, hoe noemt onderwijskundige, pedagoog, blogger, auteur en mediaman Pedro De Bruyckere de school ook weer?

2014feb-mrt-apr-mei-juni(tm220614) 987

Originally posted on X, Y of Einstein?:

Straks gaat de bel weer. Kinderen, leerkrachten, directies, ouders, allemaal gaan weer voor een jaartje leren, spelen, ontdekken.

Er is de voorbije weken al zeer veel over onderwijs gepraat. Dit zal nog een hele tijd duren.

Op 9 september komt de OESO met hun nieuwe Education at a glance, de septemberverklaring van de regering volgt iets later, de beleidsnota van de gloednieuwe minister. Nog iets later komen er de visitatierapporten over de lerarenopleidingen. En daarna, en daarna.

De komende weken zullen scholenbouw, plaatstekort, lerarentekorten, de loopbaan van leerkrachten, hervormingen van het secundair onderwijs, of was het toch basis,… een constante wisseldans met elkaar uitvechten.

Ondertussen zitten Abu, Hebe, Clement,… bij juf Sofie, Evy, Riet, meester Maarten,… Er zal over hen allemaal worden gepraat, maar zij zitten samen in een heilige plaats. Een plaats waar tijd iets trager gaat. Nee, niet omdat het zo lang duurt, maar omdat je tijd krijgt om te oefenen…

View original 159 woorden meer

Geplaatst in Uncategorized | Tags: , , , | Een reactie plaatsen

liefde voor de papieren! Van Dale zit diep #VanDale150

Op Twitter werd @VanDaleUitgever stil onder de vele felicitaties. Woordenboek Van Dale is zopas 150 geworden! Zo’n verjaardag van zo’n monument genereert veel gelegenheidstekst. Geen taalsite, geen taalblog, geen nieuwsmedia kan eraan voorbij. Uit de overvloed plukte ik citaten van twee taalexperten uit Vlaanderen: Miet Ooms en Ann De Craemer. Beiden hebben de Van Dale het liefst in een papieren editie. In 2015 komt er een nieuwe uit. (Prijskaartje?)

Op Neder-L pleegde @webredMiet (omdat ze het niet kon laten) een blogje over de zin van een papieren woordenboek. Miet Ooms is ervan overtuigd dat het papieren woordenboek in deze digitale tijden nog lang niet dood en begraven is. Haar pleidooi besluit ze:

De markt voor een papieren woordenboek is onmiskenbaar kleiner geworden, omdat de basisfunctie – snel even opzoeken wat de betekenis van een bepaald woord is – overgenomen is door allerlei bronnen online, en zelfs offline op pc. Goedkoop, snel, makkelijk, efficiënt. Maar dat betekent niet dat een woordenboek in deze vorm geen toekomst meer heeft. Het zal het lievelingsinstrument blijven van de woordenaar, de taaljongleur en de lettertjesromanticus. En daarom vind ik het een goed idee, die nieuwe papieren editie.

Op haar taalblog in DM pleit ook Ann De Craemer:

Laat mij er tot slot ook voor pleiten om de papieren Van Dale het eeuwige leven te gunnen: veel naslagwerken verschijnen vandaag alleen nog digitaal, maar moge dat lot onze Van Dale bespaard blijven. Een digitaal woordenboek is handig, maar als je op papier in de schatkist van onze taal kan duiken, levert dat nog altijd de mooiste ontdekkingen op.

Als dit geen liefde is! Romantische liefde, dubbelop. Het ontgrenzend woordgebruik van beide blogsters liegt er niet om: nog lang niet dood en begraven | het eeuwige leven.

Mijn ‘jongste’ dikke van Dale dateert van 1999, heb ik even nagekeken. Dat was de 13e uitgave in drie delen. Ik gebruik hem nog zeer zelden. Onlangs heb ik nog eens een deel ter hand genomen omdat de pc uit stond, ik weet niet meer voor welk woord. Ja, soms stapel ik de drie delen wel eens op elkaar: als pletwalsje om kindertekeningen (op papier!) te ontkreukelen … Ik heb al langer de gewoonte gekweekt om woorden online op te zoeken. Dat is goedkoop, snel, makkelijk, efficiënt, zoals Miet Ooms blogt. Mn oude van Dales dan maar ‘wegdoen’, ze staan hier in verschillende edities (de 11e van 1984 had ook al drie delen, zie ik) te fossiliseren? Nee, dát niet!

Geplaatst in Uncategorized | Tags: , , , , | Een reactie plaatsen

digitaal geboren #naarschool

Ik koos deze weergave van een Twitterconversatie tussen een Nederlands (Wilfred Rubens) en een Vlaams expert (Carl Van Keirsbilck) als aanvullend voorbeeld bij de spitante (had u wat anders verwacht) column van taalkundige @fonolog Marc van Oostendorp over de snelle betekenisverandering van digitaal.

Terzijde. Met het nieuwe schooljaar 2014-2015 vlak voor de deur moet ik heel hard de neiging onderdrukken om niet naar #taalbeschouwing te hashtaggen. Die taalcolumn zou ik met must-read voor mn schoolvak Nederlands hebben gemarkeerd en vast didactisch hebben willen verwerken. Zeker weten.

Van mn oude schoolvak gesproken, de nieuwe jaarlijkse conferentie Het Schoolvak Nederlands staat ook voor de deur (Brugge, 14-15 november 2014). Op de sprekerslijst: de illustere Nederlandse taalkundige bovengenoemd met Taal in het nieuws, zeg een analoge lezing! Wie beter dan prof. dr. Marc van Oostendorp kan dat brengen, de man die sinds onheuglijke tijden – eerst elektronisch en nadien digitaal – mijn dag kleurt met (gratis) vers taalnieuws. Alles van de bovenste plank dus. En uiterst prettig aangeboden. Wie zouden we zijn (geweest), (oud-) leraren Nederlands (en andere talen), als hij ons niet levenslang bij de tijd hield!? Holle vaten toch!

Ook n terzijde @Chris kan ik in deze tijd van het jaar maar niet onderdrukken: was literatuur in het nieuws (#leesbevordering #literatuuronderwijs) niet jarenlang onze didactische dada van collega’s Nederlandse taal- en letterkunde en vriendinnen …

Geplaatst in Uncategorized | Tags: , , , , , , , , , , , , | Een reactie plaatsen

‘Hoeden (mijn stokpaardje)’ door Renée Van Hekken #fashion

Uit haar lezing Textielkunst en mode voor Ex-Libris op 3 december 2014:

 

Van Renée Van Hekken ontving ik het ‘hoeden’-fragment uit de lezing die ze op 3 december 2014 (20.00 uur) brengt voor Culturele Kring Ex-Libris in Taverne Rochus, Sint-Rochusstraat in Deurne, Antwerpen. Een stokpaardje dus als uitnodiging vanwege de hoedendame van de Vlaamse letteren. Always very stylish & romantic: ziedaar Renée-met-hoed aan de champagne op een very classy intieme namiddagthee ten huize van haar vriendin Karen die die dag in juni 2013 haar verjaardag vierde.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

(@Karen – ik kon het niet laten van enkele sfeerbeelden toe te voegen …)

 

 

Geplaatst in Uncategorized | Tags: , , , , , , | 2 reacties

460 TINTEN GRIJS

janien:

Wat ze toevoegt aan die kunst? Ik doe een poging, let wel een poging slechts. Zo moeilijk onder woorden te brengen want zo rijk: esthetische ervaring (ik herblog) van je esthetische ervaring (je fotografeert) … van een esthetische ervaring van grijs (de kunst van Frans Beerens): gedeelde schoonheid is dus meer dan dubbele vreugde. Is ook verbondenheid.

Originally posted on KUNSTRIJK:

WAT VOEGT KUNST TOE AAN DE FOTOGRAFIE?

Het is een vraag die ik me nooit gesteld heb, maar die je op zichzelf wel kunt stellen. Frans Beerens deed dat.
Laten we voor het gemak zeggen dat een foto een fragment uit de werkelijkheid vastlegt. Vervolgens kun je iets met dat vastgelegde moment. Je kunt er een cartoon van maken. Je kunt er een pentekening van maken. Je kunt er een papier maché object van maken. Je kunt er een wandkleed van maken. Dat laatste deed Frans Beerens. Hij gebruikte daarvoor verschillende materiaalcombinaties van katoen, linnen, zijde en wol in 460 tinten grijs. Het resultaat mag er zijn. Zijn grote, geweven foto’s met diepte en reliëf zijn tot 7 september aanstaande te bewonderen in het Huis Marseille. De tentoonstelling heet Na verloop van tijd.

Sta je er met je neus op, dan zie je dit:

Fragment uit een wandkleed van Frans Beerens

Fragment uit een wandkleed van Frans Beerens

Maar…

View original 74 woorden meer

Geplaatst in Uncategorized | 1 reactie

Daar komen de robots… een infografiek van MIT

janien:

Robots: al langer aanwezig op deze blog, ook in zijn archief (sinds 2007). Just another Machine, vandaar ook. Met dank aan de onvervangbare Pedro. (Herinnert er me aan dat ik er nog in concept heb staan. En recent nog eentje geretweet. Wordt dus vervolgd. Nog.)

Originally posted on X, Y of Einstein?:

Ik vond de infografiek hier.

View original

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

Doe de perenboom

janien:

Hoe taal de peer kan redden. Mooi gedaan! Meer peer! Heb ik hier toch net mn appels-en-perenboekje binnen handbereik – hoe bestaat het, net nu: “peer-parmezaansalade met witlof en walnoten”. Wat denk je? Zullen we? Liefde voor de Belgische peer gaat ook door de maag.

Originally posted on Andere taal:

BERICHT

Geeft de Russische boycot op Belgische peren een bijsmaak aan onze “appel voor de dorst”, dan is de Franse versie “garder une poire pour la soif” zo mogelijk nog cynischer. Wij gaan ervan uit dat dit onbedoeld is. Toch menen wij  – ter compensatie van deze ongelukkige bijklank – een geste te mogen verwachten vanwege de Franse taal, met name onder de vorm van de uitleen van enkele uitdrukkingen.  

Verklaren wij ons nader. Zoals onderling overeengekomen eten wij voortaan onze perenberg zélf op. Dat is op zich een goede zaak, ware het niet dat wij niet genoeg peren eten. Het aantal plukklare en etensrijpe vruchten neemt gestaag toe, en extra promotie dringt zich op. Wij denken hierbij aan een frekwenter gebruik van het woord peer en aanverwanten. Want wie vaak peer zegt, vaak peer eet.

De Franse taal nu biedt ons ootmoedig enkele gepaste uitdrukkingen aan, die wij – ter bevordering van de consumptie van de Belgische peer – kunnen ontlenen, zolang de nood hoog is.

De eerste kandidaat is de uitdrukking: “de…

View original 195 woorden meer

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

looming in the morning #zomer 2014

zomer 2014 vanaf juni 1003

Wereldkampioenschap loomen zonder apparatuur. (Uit mn zomeralbum van vrijdag 22 augustus 2014.)

zomer 2014 vanaf juni 789

Beginstand half augustus: 33, 28 m.

n Update: op naar 1 km!-streeflengte met zijn vieren. Oei.

Geplaatst in Uncategorized | Tags: , , , | Een reactie plaatsen

de mythe van de leerstijlen nog maar eens doorgeprikt

Op zijn Engelstalige blog From experience to meaning signaleert onderwijsautoriteit Pedro De Bruyckere het meest recente onderzoek over de leerstijlen. Ik heb de tijd nog ‘beleefd’ dat leerstijlen furore maakten op alle fronten: via de nascholing van de leraren naar de klas. Het werd in de praktijk dus experimenteren met de kraan van ‘vernieuwing’ open, zoals wel meer gebeurt met trends, denk ik.

Of de leereffecten zichtbaar werden in de klas? Alleszins niet met het blote oog waar te nemen. Daar is wetenschappelijk onderzoek voor, en dat is er overvloedig gekomen: debunking the myth! Ach, baatte het toen niet dan schaadde het ook niet: het richtte de focus nog sterker op de leerling, een tendens die zich al van in de vorige eeuw had doorgezet.

TSM-pen Het moest maar eens werken, die ‘aanpassende’ didactiek naar de stijl van elke leerling. Het werd zoeken en tasten en testen met de klas: wat is mijn / jouw leerstijl? In mijn blogarchief zijn daar trouwens nog sporen van te vinden. Tasten in het donker dus. Het opende ons de ogen wel, leraar en leerling, of het verbreedde alleszins de horizon voor meervoudige intelligenties. Het leerde dieper in mijn ziel van leraar en vooral in die van de leerling te kijken: met nog groter respect voor zijn ‘eigenheid’. Met grotere schroom ook. Het zette ons op weg naar ‘duurzaam’ onderwijs.

Ondertussen neemt Gardner weer stelling, en trendt Hattie, onderwijskundigen die ik via Pedro De Bruyckere en Wilfred Rubens zijdelings volg.

Ontwaar ik daarginds ook geen nieuwe golf naar leraargerichtheid? Een verschuiving van kindgericht naar wereldgericht, van leren naar onderwijzen? Volgens Biesta. De wegen van onderwijzen zijn wonderbaar. En de science of how we learn too!

Geplaatst in Uncategorized | Tags: , , , , , , , , , , , , | 1 reactie