de enige echte literaire uitgeverij in Vlaanderen volgens Ivo Victoria

Het is natuurlijk altijd supertof om uit de krant te vernemen dat

zegt en schrijft Ivo Victoria over de verdwijning van zijn uitgever De Bezige Bij Antwerpen:

DeBezigeBijIvoVictoria14

Einde verhaal | doek valt | ontmanteld | opgeheven | genekt | boeken dicht: zo treurig kan Vlaamse literactua dus klinken. De Bezige Bij zoemt niet meer in Antwerpen. De book publishing industry van de 21st century is een harde wereld, overal ter wereld toch, een wereld van conglomeraten.

Grote boeken in Vlaanderen, lees ik, daarnaar wil WPG op zoek, toch ook (nog) vanuit Antwerpen. En dat de selectie strenger wordt.

Geplaatst in Uncategorized | Tags: , , | Een reactie plaatsen

op foto’s altijd veel lelijker dan in de spiegel? #storytelling!

(?)  storytelling gottschall14

Humans live in landscapes of make-believe. We spin fantasies. We devour novels, films, and plays. Even sporting events and criminal trials unfold as narratives. Yet the world of story has long remained an undiscovered and unmapped country. It’s easy to say that humans are “wired” for story, but why?

Jonathan Gottschall stelt de vraag … The Storytelling Animal, How Stories Make Us Human. Met andere woorden: volgt alweer een antwoord over het ‘nut’ of de (heilzame) betekenis van literatuur. Literatuur? Beter: breed gedefinieerd: fictie in velerlei presentaties. Fictie? Nog beter: breder gedefinieerd: ook verslaggeving. Samengevat: stories, verhalen, hoe ook.

Het eerste grote theoretische werk over storytelling? A.IJ. van den Berg laat er zijn kritisch oog langsgaan op boeklog:

Jonathan Gottschall over storytelling dat horen & zien je vergaat:

Geplaatst in Uncategorized | Tags: , , , | Een reactie plaatsen

ALS JIJ DOODGAAT

Originally posted on KUNSTRIJK:

Jotie 't Hooft (1956 - 1977)

Jotie ‘t Hooft (1956 – 1977)

Vandaag, precies 37 jaar geleden, stierf Jotie ‘t Hooft. Dat was in hetzelfde jaar waarin mijn vader overleed. Jotie was toen 21 jaar jong, de helft van mijn vaders leeftijd. Mijn vader wilde graag oud worden, maar werd het niet. Jotie wilde graag doodgaan en deed dat ook (in 1977).

Ik heb Jotie altijd een bijzonder dichter gevonden. Wie kan er op 21-jarige leeftijd terugkijken op zoveel mooie poëziebundels. Hij kon als geen ander in weinig en eenvoudige woorden zijn gedachten en gevoelens vangen. Je voelde zijn woorden. Een meester van de zwarte romantiek. Een jongen met een enorm talent. Helaas ook voor destructief gedrag.

Er zijn twee redenen waarom ik van tijd tot tijd nog aan hem denk. De eerste is zijn prachtige allusie op het lied over Saïdjah en Adinda uit de Max Havelaar. U kent het wel:

Ik weet niet waar ik sterven zal.
Ik heb de grote zee gezien aan de…

View original 1.024 woorden meer

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

de #fashion bible van de academica

In drie grote geboden samengevat.

1  Bovenal strak in (mannen)pak.

2  Mijd de hoge hak.

3  Wapperende haren, loszittende wetenschap.

En de academicus? No matter what he wears. No perception problem. Of in wornout jeans +  ongewassen T-shirt of smoezelig hemd of … de mannelijke expert, jong & oud, blijft in allemansogen in de eerste plaats expert. Zijn uiterlijk doet niet twijfelen aan zijn kennis en deskundigheid.

The unspoken dress-codes of academia are simply a reflection of the wider policing of women’s bodies in other professional contexts in western society. No matter what their occupation, women are still frequently held to account for their appearance, rather than only their expertise and experience.

Via @guardian via

 

Geplaatst in Uncategorized | Tags: , , , , , | 2 reacties

‘Je zou willen dat die dertiende-eeuwse dichter het kon zien.’ | met #sinterklaas(voor)leeslijstje

ferguut14

Je zou willen dat die dertiende-eeuwse dichter het kon zien. Met dit verlangen besluit Frits van Oostrom zijn inleiding van het prentenboek Ferguut, de ridder met het witte schild (De Vier Windstreken, 2014) van John Rabou (illustraties: hedendaagse miniaturen!) en Ingrid Biesheuvel (vrije vertaling, breed toegankelijk). Wat zou ik aan de autoriteit van Frits van Oostrom nog toe te voegen hebben nadat ik het inkijkexemplaar met stijgende bewondering doorbladerde.

Ferguut, dat was toch die ‘boer’ die de ‘hoofse manieren’ nog moest verwerven … Hier de ‘korte inhoud’ uit de inleiding:

Het verhaal over Ferguut is [...] de gedroomde Arturroman. Over een boerenzoon
bij wie de ridderlijkheid in het bloed zit dankzij zijn adellijke moeder, en die op
een dag de jachtstoet van koning Artur ziet passeren. Vanaf dat moment heeft de
jonge Ferguut zijn levensdoel gevonden: zelf ridder van de Ronde Tafel worden,
en dat zal hem lukken ook. Maar vanzelfsprekend niet zonder tegenstand. Zoals
van Arturs hofmaarschalk Keye, die hem uitlacht om zijn roestige wapenrusting en
de boerse knol waarop Ferguut plompverloren de ridderzaal van kasteel Kardoel
binnenrijdt. En van een reeks vervaarlijke tegenstanders: een Zwarte Ridder, een
draak, twee reuzen, een jaloerse koning en diens arrogante neef…

De Arturroman revisited! De queesten en de liefdes van de ridders van de Tafelronde! Ferguut herinnert me aan colleges Middelnederlandse spraakkunst en letterkunde van de professoren Rombauts en Norbert De Paepe, en wat minder ver down memory lane aan de vele vele lesuren die ik met mijn leerlingen aan Nederlandse literatuurgeschiedenis besteed heb. Dat was in een tijd dat literatuur binnen de taalvakken nog heel wat tijd & ruimte op de verdeelschaal mocht en kon innemen. Dit moet gezegd: de Arturromans,  abele spelen, minneliederen die in de middeleeuwse high society spelen vol avontuur & wonderen & hoofse liefde, vaste verhaal- (dramatische, lyrische) structuren, metaforen & symbolieken, konden de jongeren best wel bekoren.

Ik mag me zalig prijzen dat ik vanmorgenvroeg de link opende die met het daggedicht van Laurens Jz. Coster meekwam. Wonderful, die nieuwe Ferguut! Hier & nu wil ik hem toevoegen aan mijn sinterklaas(verlang)lijstje 2014 van (cadeau)(voor)lees- en kijkboeken voor the little kidz. Tot nu? – Alles IRL-books, papier & karton, bedenk ik.

Oplijstend (4 x 2) bedenk ik drrriiingend: Sinterklaas moet sparen, sparen! En dan hoor ik troostende stemmetjes. Als je geen geld meer hebt, oma, moet je het aan mij vragen, ik heb meer dan 5, 00 euro! En Toch niet erg als het op is, ik heb geld gespaard. En uit vier keeltjes vanuit twee windstreken zuid tot noord: Wat jammer toch!! Jammmmerrr! Zooo spijtig dat we die kilo goud niet gewonnen hebben bij de slager! Neen dus.

Hets dicke geseit, dats waer sprake:
Blode man quam noit te hoger sake.

(Middelnederlandse quote uit Ferguut.)

n Update

Oeps: Driedelig paard van Ted van Lieshout vergeten – n transfer van n ouder lijstje. Hoe kon ik dat wonderbaarlijke dier ook verg…!

Geplaatst in Uncategorized | Tags: , , , , , , , , , , , | Een reactie plaatsen

“Kinderen komen uit de kool”

babyuitbloemkool14

Afbeelding uit het artikel “Kinderen komen uit de kool” van Olga Leonhard in Vertelcultuur, het nieuwe gratis e-zine @meertens_knaw: over mondelinge overlevering en verhalen vertellen. Alweer een geweldig project van het Meertens Instituut!

vertelcultuur14

Geplaatst in Uncategorized | Tags: , , , , | Een reactie plaatsen

was wiskunde ooit zo slim? – maar nog niet helemaal #photomath | ook sociaal #algemath

Los elk wiskundig probleem op dankzij PhotoMath - elk wiskundig probleem? - via Metro,

de gratiskrant met de M van Monique Raaffels. IMG_3536

Monique Raaffels? Met de m van grote mediadame in Vlaanderen en daarbuiten, de m van general manager at Concentra.

Voor de gelegenheid: n archieffoto uit mijn album van augustus 2010, Grand Café Horta Antwerpen. Always totally unplugged, zoals alle eigen foto’s. Respect, Monique.

Meer wiskunde en beroemdheden op TSM: sociale wiskunde met de M van M@thM@tes @algemath_be.

 

Geplaatst in Uncategorized | Tags: , , , , , | Een reactie plaatsen

Raymond Queneau – Un poème

janien:

Wat is poëzie, the kidz? Wat is een ‘gedicht’? Er zijn onnoemelijk veel gedichten over dichten en gedichten maar dit gedicht van Raymond Queneau herblog ik speciaal ook voor mn kleinkinderen, voor als ik ‘het’ moet uitleggen, verklaren. En om ze een leuke & betekenisvolle tekst te leren. Voor poëzie & Frans is het nooit te vroeg toch.

Originally posted on À la française ...:

Raymond Queneau – Un poème

Bien placés bien choisis
quelques mots font une poésie
les mots il suffit qu’on les aime
pour écrire un poème
on ne sait pas toujours ce qu’on dit
lorsque naît la poésie
faut ensuite rechercher le thème
pour intituler le poème
mais d’autres fois on pleure on rit
en écrivant la poésie
ça a toujours kékchose d’extrème
un poème

Raymond Queneau (1903-1976 ) – L’instant fatal (éd. Gallimard – 1948)

Source: Wikipedia – Portail Littérature

View original

Geplaatst in Uncategorized | Tags: | Een reactie plaatsen

klacht tegen onbekenden – @KU_Leuven tegen white hat hackers @koppentv

What’s it all about? Een reportage over cyber(on)veiligheid van persoonsdata zoals bijvoorbeeld ook medische gegevens: vanavond in het programma Koppen @een @vrtderedactie.

Ethisch hacken blijft hacken volgens rector Rik Torfs, en dat is een misdrijf.

 

Geplaatst in Uncategorized | Tags: , , , , , , | Een reactie plaatsen

Woesten – Kris Van Steenberge – nu Debuutprijs #bkb14 na Bronzen Uil @hetbetereboek

Nieuwsflash Kris Van Steenberge,

Woordzoeker zonder opgave. Lierenaar. Vriend van Isidoor.

! Zijn sterren staan bijzonder gunstig: na mooi zomernieuws, nominaties voor de Groene Waterman Prijs en de Academica Literatuurprijs (en wat vergeet ik nog) zopas de Debuutprijs van de Boekenbeurs #Antwerpen toegevoegd aan zijn Bronzen Uil (jury- én publieksprijs) @hetbetereboek!

Woesten, speelt in Woesten*, West-Vlaanderen, de Westhoek. Omdat ik nog geen persbericht #bkb14 met juryrapport vond, ging ik te rade bij De Groene Waterman Prijs, waarvoor Woesten genomineerd was:

Woesten is een oer-Vlaams dorp, waar de negentiende eeuw ten einde loopt. Elisabeth, dochter van de smid, trouwt met de jonger arts’ Guillaume. Het zal geen gelukkig huwelijk worden.

Als Elisabeth van een tweeling bevalt, blijkt de eerstgeboren een prachtige zoon, Valentijn. Het tweede kind is zo mismaakt dat Guilaume weigert hem een naam te geven. Toch blijft Nameloos in leven. Omdat hij vader en dorpelingen doet huiveren, gaat Nameloos gesluierd door het leven. Dan doet de eerste wereldoorlog zijn intrede.

Woesten vertelt het broeierige verhaal vol dorpsgefluister achtereenvolgens vanuit het perspectief van Elisabeth, Guillaume, Valentijn en Nameloos. Voor alle vier pakt de toekomst anders uit dan verwacht.

Deze roman is een opmerkelijk debuut: rijke taal, mooie stijl, verrassende schrijfkunst, boeiend verhaal dat je vasthoudt. 

Mooimooi – ik lees Hoge hakken en koffie op de blog over Isidoor:

Isidoor staat in de keuken van de schoolrefter. Het is half acht. De radio staat aan. Klara. Hij schept koffie in de percolator. Nu is het nog stil. Het beste moment van de dag. Door het raam ziet hij de parking liggen. Verlaten. Zo meteen komt de directeur. Dat weet hij. Altijd is de directeur eerst. Hij rijdt met een Passat. Deutsche grundlichkeit. Hard werkend, gedreven, vooruit. Merkkledij met klasse, dossiers netjes gestapeld op het bureau. Geen aarzeling, beslissen. Zo is de directeur. Isidoor houdt er wel van. Het is helder. Om twintig voor acht zal er een dampende kop koffie voor hem klaar staan. Twee klontjes suiker, wolkje melk. Dan kan zijn dag beginnen. Een dag van bouwen. De directeur is een bouwer. Hij laat klassen optrekken, luifels plaatsen, speeltuigen monteren, plavuizen egaliseren, ramen vernieuwen, lokalen schilderen, kasten met zand bestralen, richtingwijzers ophangen. Zijn dag is steeds te

 kort. Meer Kris Van Steenberge.

* Etymologie van Woesten volgens Wikipedia: De naam Woesten komt van “wastina”, wat “verlaten vlakte” betekent. De plaats werd in de 12de eeuw vermeld als “solitudo renyngensis”, de “verlaten vlakte van Reninge”. In de 13de eeuw vindt men de naam “Wastina” terug.

Geplaatst in Uncategorized | Tags: , , , , , , , , , | Een reactie plaatsen