De moeilijke link tussen motivatie en leren

Vat ik goed samen met: het gaat om de goede mix tussen extrinsiek en intrinsiek motiveren. ‘Motivatie’ is een kernwoord dat me telkens opnieuw aantrekt. Gister hoorde ik het Bessel Kok nog als eerste noemen in zijn omschrijving van goed leiderschap (Radio 1, Touché): motivatie creëren, inspireren, de missie goed definiëren, met veel humor en zelfkritiek … Hij had het over leiderschap in al zijn vormen. Waaruit ik afleid: ook de leerrelatie.

X, Y of Einstein?

De spreekwoorden zijn duidelijk: “Wat baten kaars en bril als de uil niet zien wil”, of in het Engels “You can lead a horse to water, but you can’t make it drink.” Beide zegswijzen komen er zowat op neer: zonder motivatie zal er niks gebeuren of geleerd worden.

Al vaker zag ik verbaasd mensen opkijken, bij mijn uitspraak dat betrokkenheid en welbevinden niet gelijk staan aan leren, zie ook dit lijstje dat ik eerder postte. Maar ik vrees dat ik het nog erger moet maken. Terwijl de spreekwoorden suggereren dat motivatie eerst moet komen en dan leren volgt, toont onderzoek dat het best ook wel eens andersom zou kunnen zijn.

Deze post van Carl Hendrick bracht me het voorbije weekend het onderzoek in herinnering van onder andere Daniel Muijs en David Reynolds (2011). Deze laatsten toonden in hun review dat iets bijleren een positiever effect heeft op het zelfconcept dan vice…

View original post 218 woorden meer

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s