van The Beatles tot Guido Gezelle – de taal van succes

How-to: een hit schrijven. Doe zoals The Beatles: schrijf in de persoonlijke voornaamwoorden ik en jij, en je vangt fans met honderdduizenden tegelijk.

The pair [Lennon en McCartney] fired their secret weapon: personal pronouns. ”All our early songs contained ‘me’ or ‘you.’ We were completely direct and shameless to the fans: ‘Love Me Do’, ‘Please Please Me’, ‘I Want to Hold Your Hand,” explained McCartney to Billboard in 2015. McCartney wasn’t kidding. If the pronoun wasn’t in the title, it was in the lyric, as with “Nowhere Man’s” “Isn’t he a bit like you and me?” or the pronoun avalanche of “I Am the Walrus”: “I am he as you are he as you are me and we are all together.” (Big Think)

Power to the Pronoun? Het artikel verwijst naar tellingen op Chalkface waar Can’t Buy Me Love (album A Hard Day’s Night, 1964) 46 voornaamwoorden telt in 2 min. 11 sec. Het is maar dat we het weten. Whatever. Is het niet de eeuwige taal van de liefde, toch. Ik kan hierbij niet anders dan terugdenken aan het college Guido Gezelle van José Aerts / Albert Westerlinck waarin we gedichten analyseerden op een niet te stuiten overvloed aan persoonlijke voornaamwoorden. Neem Dien avond en die rooze of Ik misse u. Ik en jij. U: die klank, de kus. Waar het hart van vol is, daar loopt de mond van over.

Via Taalpost.

Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized en getagged met , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s