vrouwelijke gekwetstheid, wil om te behagen, … (bis)

1

leoSophiaTolstoj15

Where would I be without the support of this good honest man, whom I love with all my heart, and whose thoughts are always so fine and pure? Yet in moments of anxiety I sometimes search my heart and ash myself what I really want. And to my Horror, the answer is that I want gaiety, smart clothes and chatter. I want people to admire me and say how pretty I am, and I want Lyova to see and hear them too; I long for him to occasionally emerge from his rapt inner existence which demands so much of him; I wish he could briefly lead a normal life with me, like a normal person. But then my heart cries out against the Devil’s temptations of Eve, and I think even worse of myself than before…. I want to turn my character inside out and demolish everything that is mean and false in me. I am having my hair curled today, and have been happily imagining how nice it will look, even though nobody will see me and it is quite unnecessary. I adore ribbons, I would like a new leather belt — and now I have written this I feel like crying…. The children are waiting upstairs for their music lesson and here I am in the study writing all this stupid nonsense…

Reblogging So to bed van Raymond Noë: passage geknipt uit het dagboek van Sophia Tolstoj — 13 februari 1873. Lyova = Leo Tolstoj. Afbeelding toegevoegd: Sophia en Leo Tolstoj in 1907.

2

jawoord-600

Lotte Heijtenis en Pieter Genard brengen een lichtvoetige relatiekomedie. Ernstig wordt het wanneer het overspel wordt opgebiecht en het afscheid nabij is. De worsteling om de  liefde wordt fysiek. Het publiek wordt muisstil. Het dramatische hoogtepunt van het volgehouden uitdagende seksuele kat-en-muisspel wordt een sarcastische woordentwist en uiteindelijk een verwoestende vechtpartij, wanneer de vrouw de man bezoekt en hem de notarisdocumenten ter ondertekening voorlegt. De laatste vreselijke stuiptrekking van een falende relatie. In de laatste-eerste scène, het koppel bevindt zich opnieuw in het gemeenschappelijke appartement, is de rust teruggekeerd en maken beiden zich klaar voor een trouw-partij maar niet met elkaar, of toch wel? In dit intiem moment wordt een wit konijn uit de hoed getoverd: neen zeggen aan wie je een jawoord geeft. De liefde, geen sinecure.

Lotte en Pieter, die elkaar al kenden voor ze theatercollega’s werden, zitten als gegoten in hun rollen. Lottes vrouwelijke gekwetstheid, haar wil om te behagen, haar opvlammende temperament dat voor geen woord of gebaar verlegen zit. Mooi echt en fel acteerwerk. Pieters laconieke replieken, zijn getimede mimiek, zijn terzijdes. Prachtig.

Reblogging Blauwkruikje van Frieda Peeters: passage uit haar recensie van theaterproductie Jawoord, maar niet te luid | t,arsenaal & LAZARUS | Mechelen ****.

Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized en getagged met , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

4 reacties op vrouwelijke gekwetstheid, wil om te behagen, … (bis)

  1. Blauwkruikje zegt:

    En Sophia nam, toen de druppel viel die de emmer deed overlopen, de pen ter hand en schreef haar eigen versie van zijn al te autobiografische Kreutzersonate-novelle. Straffe madam, toch?

  2. janien zegt:

    @Blauwkruikje Geweldig wervende recensie, mooi gedaan! Helemaal onder de indruk.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s