‘Je zou willen dat die dertiende-eeuwse dichter het kon zien.’ | met #sinterklaas(voor)leeslijstje

ferguut14

Je zou willen dat die dertiende-eeuwse dichter het kon zien. Met dit verlangen besluit Frits van Oostrom zijn inleiding van het prentenboek Ferguut, de ridder met het witte schild (De Vier Windstreken, 2014) van John Rabou (illustraties: hedendaagse miniaturen!) en Ingrid Biesheuvel (vrije vertaling, breed toegankelijk). Wat zou ik aan de autoriteit van Frits van Oostrom nog toe te voegen hebben nadat ik het inkijkexemplaar met stijgende bewondering doorbladerde.

Ferguut, dat was toch die ‘boer’ die de ‘hoofse manieren’ nog moest verwerven … Hier de ‘korte inhoud’ uit de inleiding:

Het verhaal over Ferguut is […] de gedroomde Arturroman. Over een boerenzoon
bij wie de ridderlijkheid in het bloed zit dankzij zijn adellijke moeder, en die op
een dag de jachtstoet van koning Artur ziet passeren. Vanaf dat moment heeft de
jonge Ferguut zijn levensdoel gevonden: zelf ridder van de Ronde Tafel worden,
en dat zal hem lukken ook. Maar vanzelfsprekend niet zonder tegenstand. Zoals
van Arturs hofmaarschalk Keye, die hem uitlacht om zijn roestige wapenrusting en
de boerse knol waarop Ferguut plompverloren de ridderzaal van kasteel Kardoel
binnenrijdt. En van een reeks vervaarlijke tegenstanders: een Zwarte Ridder, een
draak, twee reuzen, een jaloerse koning en diens arrogante neef…

De Arturroman revisited! De queesten en de liefdes van de ridders van de Tafelronde! Ferguut herinnert me aan colleges Middelnederlandse spraakkunst en letterkunde van de professoren Rombauts en Norbert De Paepe, en wat minder ver down memory lane aan de vele vele lesuren die ik met mijn leerlingen aan Nederlandse literatuurgeschiedenis besteed heb. Dat was in een tijd dat literatuur binnen de taalvakken nog heel wat tijd & ruimte op de verdeelschaal mocht en kon innemen. Dit moet gezegd: de Arturromans,  abele spelen, minneliederen die in de middeleeuwse high society spelen vol avontuur & wonderen & hoofse liefde, vaste verhaal- (dramatische, lyrische) structuren, metaforen & symbolieken, konden de jongeren best wel bekoren.

Ik mag me zalig prijzen dat ik vanmorgenvroeg de link opende die met het daggedicht van Laurens Jz. Coster meekwam. Wonderful, die nieuwe Ferguut! Hier & nu wil ik hem toevoegen aan mijn sinterklaas(verlang)lijstje 2014 van (cadeau)(voor)lees- en kijkboeken voor the little kidz. Tot nu? – Alles IRL-books, papier & karton, bedenk ik.

Oplijstend (4 x 2) bedenk ik drrriiingend: Sinterklaas moet sparen, sparen! En dan hoor ik troostende stemmetjes. Als je geen geld meer hebt, oma, moet je het aan mij vragen, ik heb meer dan 5, 00 euro! En Toch niet erg als het op is, ik heb geld gespaard. En uit vier keeltjes vanuit twee windstreken zuid tot noord: Wat jammer toch!! Jammmmerrr! Zooo spijtig dat we die kilo goud niet gewonnen hebben bij de slager! Neen dus.

Hets dicke geseit, dats waer sprake:
Blode man quam noit te hoger sake.

(Middelnederlandse quote uit Ferguut.)

n Update

* Oeps: Driedelig paard van Ted van Lieshout vergeten – n transfer van n ouder lijstje. Hoe kon ik dat wonderbaarlijke dier ook verg…!

En nog eentje – bij mn (boodschappen)lijstje

* Moet je lezen: de onverbeterlijke Marc van Oostendorp over het ralderal van Annie M.G. Schmidt.

Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized en getagged met , , , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s