‘Perhaps in a general sense we are all dependent on the thoughts and images of others.’ (Oliver Sacks)

multipele metamorfose

Via @thebandb lees ik een artikel 2013 van Oliver Sacks in The New York Review of Books: Speak, Memory. Dit heeft Pedro De Bruyckere eruit gepikt, via Brain Pickings van Maria Popova. In deze post onthoud ik Sacks’ artikel op NY Books, mijn brain pickings zogezegd.

Terzijde. Wat een omslachtigheid, wat een omzeiling, die eerste alinea boven, maar het gaat me om mijn reading history, dagboekdescriptie van werkelijkheid hier en nu, mn ochtendlijke leespad op deze mooie zomerdag, niet te warm, niet te koud, vol koffiegeur en bloemenkleuren terwijl ginds am Wilden Kaiser de regen maar blijft stromen, spreekt een sms :-(  in boekdelen. Zonder ophouden ja. Nee toch! ns Kijken op de zonneschijnkaart van de Wadden: overwegend bewolkt, zon 60%, regen 10%, wind ZZW. Okaydokay!

Speak, Memory. De titel van het artikel van Oliver Sacks spreekt voor zichzelf: over het geheugen, herinneringen aan zijn kinder- en jeugdjaren, autoplagiaat (hij refereert naar zijn memoir of my boyhood, published  in 2001, Uncle Tungsten), plagiaat & creativiteit (met treffende voorbeelden Helen Keller, George Harrison, zie ook mijn titel). Het eeuwige recycleren van gedachten en beelden, oude tot nieuwe. Waar en hoe die ook opgeslagen waren/zijn. Hun onbetrouwbaarheid als het op de bronnen aankomt, de werkelijke gebeurtenissen, het beleefde, het gelezene, het gehoorde, enz. Het vergeten, de gaten in het geheugen. Het selectieve bewaren. Als ik het goed begrepen heb tenminste.

Ondertussen heb ik gemerkt dat Speak, Memory verwijst naar autobiografisch werk van Vladimir Nabokov waarin hij zijn kinder- en jeugdjaren ophaalt. In een door Nabokov herwerkte editie op Google Books lees ik dat hij zijn oude titel Speak, Mnemosyne vereenvoudigde tot Speak, Memory om little old ladies terwille te zijn die geen boek zouden kopen met een onuitspreekbare titel. Hij had ook nog met de gedachte gespeeld zijn recollections The Anthemion te noemen. De allereerste publicatie van de autobiografie publiceerde hij in 1951 onder de titel Conclusive Evidence. Hier een passage over zijn multiple metamorphosis uit zijn woord vooraf 1966 in Speak, Memory: An Autobiography Revisited (Vintage International, 2011) zoals op Google Books:

NabokovGoogleB14

Multipele metamorfose, Nabokov zegt het als vlinderdeskundige. Aha, Oliver Sacks & Vladimir Nabokov. Dat is het dus wat er met ons gebeurt als we down memory lane herinneringen ‘ophalen’. Herschrijven, herwerken, toevoegen, schrappen. Vertekeningen van voorbije ‘werkelijkheid’. ‘Het verleden’ anders ‘beleefd’ op elk nieuw moment in telkens nieuwe contexten. Zo ongeveer.

Oliver Sacks, great read sprak Pedro. Great read, indeed, wil ik hem bevestigen.

Update – gerelateerd: good read via PDB – on what happens to our earliest memories.

Update september 2014: research on false memory illusions. (With a TED-talk on the fiction of memory.)

Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized en getagged met , , , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s