Spotvers op de verhanselaar van Shakespeare

Marita Mathijsen

Jacob van Lennep vertaalde in 1852 Shakespeare’s Romeo en Julia voor het Amsterdamse toneel, en de toen erg bekende directeur-acteur Peters liet het opvoeren. Peters stond bekend als een bombastisch acteur die met stemverheffing, rollende ogen en gegorgel de aandacht van het publiek probeerde te trekken. In het voorwoord bij de gedrukte tekst beklaagt Van Lennep er zich over dat het stuk nooit origineel opgevoerd wordt. Men laat stukken weg of voegt er aan toe. In Engeland doet men dat stilzwijgend, men erkent niet eens ‘dat verhanselen van het werk des Meesters’. Van Lennep belooft geen verhanselde Shakespeare te leveren. Maar enige vrijheden wil hij zich toch veroorloven, en dan volgt er een rijtje waar de honden geen brood van lusten. Hij vindt bijvoorbeeld dat hij niet zo kiese uitdrukkingen weg kan laten. Ook toespelingen die niemand begrijpt en herhalingen kunnen verdwijnen. Als de toneelmachines van Amsterdam niet berekend zijn…

View original post 186 woorden meer

Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s