R.I.P. Jan Hoet | België was zeer conservatief, enorm conservatief – en dat moest veranderen – de mensen waren niet met hun tijd bezig …

dat moest veranderen. De mensen waren niet met hun tijd bezig. Ge voelt dat dat via de kunst gekomen is. Dat is een geluk. Het had ook via de wetenschap kunnen gebeuren. Maar ’t is zo nie gebeurd. ’t Is via de kunst gebeurd en dat vind ik het belangrijkste. Maar de wetenschap zit in een gesloten wereld …. . Ne kunstenaar is iemand die naar buiten komt, die iets wil tonen … Een schrijver is iemand die iets aan een publiek voorlegt, En als ge ’t nie pakt, dan ga je ’t ook nooit weten … Ik heb gezorgd dat ze ’t pakken.

Ik heb altijd behoefte gehad om mede te delen. Nooit alleen. Nooit dat voor mezelf te houden. Altijd mededelen. Mijn gedacht op tafel brengen. Zoals vier kaarters met mekaar he ook kunnen. Brullen en tieren. Roepen en doen. Voilà, dat heb ik gedaan. Ik geloof dat dat veel geholpen heeft om de aandacht op hedendagse kunst te verbeteren in België.

De kunst is iets dat u altijd nieuwsgierig houdt. En dat u altijd uitdaagt. Ik ben zo nieuwsgierig. Ik ben zo blij dat ik geleefd heb. En dat ik nog altijd leef. En dat ik nog altijd nieuwe dingen ontdek. Zelfs. Ik heb van de week de planeet Jupiter bewonderd. Ik dacht dat het een ster was. Er is altijd iets dat u in beweging houdt. En liefst zo lang mogelijk.

Jan Hoet, wat zijn volgens u elementen die in de hedendaagse kunst naar voren komen en in de tijdsgeest leven? De vraag naar uw identiteit. Het resultaat van een kunstwerk is altijd gebaseerd op de autobiografie, op uw autobiografische achtergronden, op uw verleden. Én met een kijk op vandaag. En de kijk op vandaag is onvolmaakt, is veel opener als vroeger. Maar wel onwezenlijk, wel onzeker, en daardoor iets magisch. … Wel, … ge staat daar, … vertwijfeld als kijker. En dié vertwijfeling … t.o.v. een werk, brengt u in de tijd van vandaag. … En de jeugd moet da weten, die vertwijfeling! … want in de universiteit tegenwoordig en in ’t school gaat het allemaal over weten:

Jan Hoet in Bib Kortrijk, 2011, en in vele vele films op YouTube, zoals bv. dit interview door kunstenares Emell Gök Che in Paderborn mit dem Karl Lagerfeld der Kunstszene – over Jan Fabre, Michaël Borremans, Luc Tuymans. Met om op een vrolijke noot af te sluiten: – Was ist das Besondere an belgischen Männern? Jan Hoet: Dass sie relativieren können. Mit Humor. In Belgien hat man mehr Humor als in Deutschland. Retorische Frage: weil Belgier mehr Schokolade essen? – Was ist Ihr Leibgericht, zijn lijfgerecht? Jan Hoet in gemengd Nederlands/Duits: gehaktballen met witloof.

Of neem de film Art is like Boxing met een portretschets, een kort curriculum – ouderlijk huis Geel, S.M.A.K. Gent, documenta Kassel, kunst en psychiatrie, … tot … 2010 met het MARTa in Herford, zijn museum met de vrouwelijke naam:

Of recenter, Jan Hoet in een monoloog over de BiennaleOnline 2013 met het thema Reflection and Imagination. Of bij de opening van een nieuwe galerij in Antwerpen met de tentoonstelling van Handscapes van arts-fotograaf Jan Kersschot:

Altijd geestverruimend, grensverleggend, inspirerend. Hoet plaatste hedendaagse kunst via België op de wereldkaart. Die Kunst als Ausdruck, als Generierung von Energie. Aldus de Vlaamse ‘kunstpaus’.

R.I.P. Jan Hoet.

Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized en getagged met , . Maak dit favoriet permalink.

Een reactie op R.I.P. Jan Hoet | België was zeer conservatief, enorm conservatief – en dat moest veranderen – de mensen waren niet met hun tijd bezig …

  1. Pingback: Afscheid van Jan Hoet | Blauwkruikje

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s