treurnis troef – literatuur en tijden van economische crisis – recente datagedreven research

Literatuur op de miserieschaal gewogen

Ik blogde er al eerder over: over datamining, data-analyse, big data. Nog in de ‘oude’ Sausage Machine ging het over de beursvoorspellingen van de Limburgse researcher Bollen (a.h.v. mood words op Twitter), ik had het over big data, better health, en dan volgde Acerbi met datagedreven romanonderzoek dat een nieuwe index opleverde voor emoties in boeken ( ). Deze week publiceerde Alexander Bentley op PLOS ONE met Alberto Acerbi, Paul Ormerod en Vasileios Lampos zijn paper over de correlatie tussen de ‘literaire miserie index’ en de ‘economische miserie index’ : Books Average Previous Decade of Economic Misery. Het onderzoek covert de 20e eeuw in vijf miljoen boeken via Google – de crisisjaren 1920, 1940 en 1980. Leuk, hoe The Guardian zijn berichtgeving over dit onderzoek illustreert met een triptiek van mistroostig kijkende sterauteurs uit de periode 1980, Pat Barker – Martin Amis – Graham Swift. Ik screenshot even:

miserie-auteurs14

“Consider for example, the dramatic increase of literary misery in the 1980s, which follows the ‘stagflation’ of the 1970s.  Children from this generation who became authors would have begun writing in the 1980s.” [A. Bentley] Granta’s 1983 list of the best young British novelists included Amis – who would publish Moneyin 1984 – Ian McEwan, Graham Swift, Pat Barker and Salman Rushdie.

[Bentley suggested the “decade effect” is reflective of “the gap between childhood when strong memories are formed, and early adulthood, when authors may begin writing books”.]

Bron: Alison Flood, The Guardian, 9 januari 2014.

Uit de abstract van Alex Bentleys’ artikel op PLOS ONE kopieer ik met weglating van de voetnoten – er wordt trouwens ook naar Johan Bollen verwezen! (zie bv. voetnoot 25) – een glimp romanonderzoek 2014 of hoe de negatieve emotieve taal (van literatuur / fictie) expressie geeft aan economisch bange tijden (verleden, heden, toekomst in één):

The relationship between emotions and current events can be explored through the increasing availability of recorded language use at the population level. Language expressing emotion has recently been correlated with socio-political and economic trends amid a wealth of studies exploring how large samples of online language use can be statistically predictive future consumer activity, unemployment rates, concerns about personal health and other collective behavior. A “forward looking” index using Google trend data that shows strong correlation with GDP per capita further evidences the connection between crowd-sourced textual data and broad economic indicators .

To complement the vast study of social media on the scale of days or hours, we explore whether human sentiments, aggregated by language use at the population scale, reflect not just with specific historical events but with more general economic conditions of the past. Focussing on the 20th century, through the Google Books Ngram corpus, we examine how well a new index of emotions in books, or literary ‘misery index’, , correlates with the widely-used economic ‘misery index’, , which is the unemployment rate plus the inflation rate.

Our simple model is that the literary misery index will be proportional to the moving average of economic misery, , where τ denotes the period over which we take the moving average of the annual U.S. misery index scores (years leading up to and including the current year). The moving average is based solely on the past, in that it is a non-weighted arithmetic mean of the past years of economic misery.

Dat belooft voor het gehalte aan depressiviteit in de roman van de 2020s! Een  gewaarschuwde (aankomende) schrijver / lezer is er twee waard. Toch. Of toch niet. Zou tegen twintigtwintig de transitie haar werk al niet lang hebben gedaan? Op naar de roman van het nieuwe geluk? Nee toch. Dat kan niet zijn. Literatuur lijdt, kwijlt, weent en rolt zich liefst in het slijk (der aarde) in de uitvergrotende trap, de wervelende dans der onvolkomenheden, nie. Heeft de tijd dit al niet bewezen, deze never ending story van ellende en leed in literatuur. Miserie, miserie, miserie: boekentroef!

Zomaar uit de losse hand geschud: als er een naam is in de Nederlandse literatuur die de eerste decade van de 21e eeuw met zijn aanzwengelende neerwaartse economische spiraal op gevat literaire depressief-emotieve wijze verwoordt, dan is het David Pefko (°1983) wel met zijn Voorseizoen (2011). Ik wacht in bange spanning op zijn nieuwe roman die – naar een oude voorspelling – in de filmwereld speelt. (?) Nieuwsgierige fan, ja. Daar komen de vliegen – in februari 2014.

Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized en getagged met , , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s