‘Wie gedichten schrijft voor het geld en de roem springt niet ver.’ – Leonard Nolens (Berchem, 5 juli 1995)

Leonard Nolens 65

Het citaat boven komt uit een brief van Leonard Nolens (Berchem, 5 juli 1995) in antwoord op de vraag hoe de ASLK-Prijs voor het Literaire Debuut (nu Debuutprijs van Boek.be) die hij in 1974 ontving, zijn schrijverscarrière had beïnvloed, en of de media daarin een rol hadden gespeeld.

Ik citeer de brief van Leonard Nolens zoals hij opgenomen werd in Janien Benaets & Chris De Commer, eindredactie Mark Van Bavel, Zeven om te lezen of Boekenbeurs en mediatisering, Werkbrochure voor de leerkracht 3de graad secundair onderwijs, VBVB, 1996, p. 19. Bij gelegenheid wil ik de oorspronkelijke, handgeschreven brief op de blog publiceren. Is zo’n document van een dichter die dit jaar voorgedragen wordt voor de Nobelprijs Literatuur geen collector’s item geworden! 

Dichters zijn meestal trotse mensen die niet graag toegeven dat uiterlijke tekenen van erkenning hun werk beïnvloeden. Maar je wordt als (betrekkelijk) jonge man uit de anonimiteit gesleurd en krijgt méér dan voordien het gevoel dat anderen meelezen terwijl je schrijft. […] Je mag nog zo van jezelf de indruk hebben dat je met bloed, zweet en tranen hebt geschreven, de ziel uit je lijf hebt gezegd, het antwoord van de lezer – de huidige of toekomstige – telt. Dat is voor jonge kunstenaars soms heel frustrerend. […] Het poëzie minnende publiek vormt een zeer klein circuit en […] de aandacht van de media is praktisch nihil, vergeleken bij de aandacht die prozaschrijvers te beurt valt. Dat is ook goed. Op die manier ontstaat er onder dichters zo iets als een natuurlijke selectie. Wie gedichten schrijft voor het geld en de roem springt niet ver.

Aldus Leonard Nolens in een brief, Berchem, 5 juli 1995. In antwoord op onze rondvraag aan de debuutprijswinnaars over de effecten van literaire prijzen en de mediatisering.

Via de verjaardagsbeschouwing van Chrétien Breukers, crossposted op zijn weblog en De Contrabas, met een verwijzing naar het verjaardagsinterview in Knack, kwam ik op het idee om de brief van Leonard Nolens onder de aandacht te brengen. Die  verjaardagsberichten van Stijn Tormans en Chrétien Breukers plaatsen mijn oude brief in een interessant historisch perspectief, toch. Het treft dat Stijn Tormans in zijn interview de jarige dichter diezelfde debuutprijs van 1974 voor de voeten schuift.

U kon nochtans niet klagen over erkenning. U kreeg in 1974 de Debuutprijs, twee jaar later de Arkprijs van het Vrije Woord.
Nolens
: Dat soort succes heeft me nooit echt geïnteresseerd. Elias Canetti zei ooit: ‘Succes is rattenvergif.’ En daarmee bedoelde hij: het is lekker, maar je gaat ervan dood. Ik ben nooit op zoek geweest naar een groot publiek. Wel naar zielsverwanten. Ik wou zoveel mogelijk uit dat incestueuze literaire wereldje blijven. Alleen in afzondering ontstaan de beste dingen. Afzondering is essentieel, maar vliegt je soms naar de strot. Ik zat op een eiland, verloor sociaal contact. Daarom aanvaard ik nu af en toe interviews of lezingen. Terwijl het in essentie een verraad is aan mijn werk. Ik denk nu aan Daniël Robberechts. Hij zei: ‘Een schrijver bestaat op de manier van een brief die discreet onder je deur wordt geschoven.’

Stijn Tormans, ‘Hoe slagen de meeste mensen erin te leven zonder te schrijven?’, in: Knack, 11 april 2012.   

Op poëzieweblog Ooteoote verwijst JJ Pollet naar het verjaardagsgedicht van Peter Verhelst voor Leonard Nolens dat in De Standaard verscheen, en naar de hommage van Paul Demets op Cobra.

Update

Ondertussen las ik ook Paul Claes, huisdichter in Knack met zijn verjaardaggsgedicht … en er is het verjaardagsfeest van Behoud de Begeerte van Luc Coorevits in de Bourla. Op Versindaba verscheen het gelegenheidsgedicht van Luuk Gruwez, op Twitter het twitgedicht Dichterliebe in 20 opeenvolgende tweets door Erwin Mortier. En in Knack kwam een ons-kent-onsverslag van het grote verjaardagsfeest in de Bourla – van de hand van vliegende reporter Michiel Leen, de nieuwe Stijn Tormans zegmaar.

Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized en getagged met , , , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Een reactie op ‘Wie gedichten schrijft voor het geld en de roem springt niet ver.’ – Leonard Nolens (Berchem, 5 juli 1995)

  1. Pingback: Prijs der Nederlandse Letteren – ‘Nolens doet het Nederlands opnieuw zingen’ | The Sausage Machine

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.