denkend aan Ivo Michiels

Direct reagerend op de laatste alinea daar, op de expertenblog van JJ Pollet: naar de Ivo Michiels-special van Deus ex machina kijk ik in spanning uit! (Meteen betrap ik me erop dat ik het Gust Gils-nummer nog niet uit heb.)

Vorige eeuw heb ik Ivo Michiels verschillende keren bezocht: de eerste keer op de rode uitgeverij Ontwikkeling in Antwerpen, niet ver van het mooiste station ter wereld, en nadien bij hem thuis in Zonnegem, als ik me niet vergis. De laatste keer dat ik hem even sprak, was op de Boekenbeurs in Antwerpen. Ergens in het begin van het nieuwe millennium moet dat geweest zijn. O.a. Tom Lanoye en Christophe Vekeman waren daar in zijn entourage, herinner ik me, en Peter Vandermeersch van NRC, toentertijd nog bij De Standaard. En vele anderen: wie wilde Ivo Michiels niet de hand drukken? (Ik beken, ik benwas handtekeningenjager. Mijn laatste literaire handtekening is ook alweer ff oud – van Gerrit Komrij. Ze moet hier nog ergens te vinden zijn.)

Ivo Michiels was bijzonder toegankelijk en aimabel, altijd loyaal bereid om voor een jongerenpubliek te komen pleiten voor de goede zaak van de literatuur, de roman, toentertijd nog in volle groei en bloei. Ook toen hij al in Frankrijk woonde, was hij snel en gul bereid om een dag ‘verlof’ in Vlaanderen voor te behouden voor twee schoollezingen. Op het podium speelde hij het podiumbeest: hij ‘smeet’ zich voor honderden pubers, in volle overgave en met humoristische verve – zijn ‘leerstof’ over de romanliteratuur was niet de gemakkelijkste, zijn optreden des te indrukwekkender. Onvergetelijk.

Voor mij blijft Ivo Michiels een van de groten uit de Nederlandstalige literatuurgeschiedenis. Hij was een van die moderne schrijvers – naast bijvoorbeeld Walter Van den Broeck, Georges Adé, Marcel Van Maele, Gust Gils, en de Pink Poets – die niet vies waren van cultuur op school. Integendeel. Als het niet anders had gekund, zouden ze helemaal gratis de literatuur live voor volle zalen zijn komen ‘prediken’ (ik bedoel dit niet negatief) – het (gesubsidieerde) honorarium interesseerde hen eigenlijk niet. Ze kwamen, zagen, en (over)wonnen de jonge massa. Onvergetelijk.

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized en getagged met , , , . Maak dit favoriet permalink.

2 reacties op denkend aan Ivo Michiels

  1. Pingback: Ivo Michiels – America Award for a Lifetime Contribution to International Writing | The Sausage Machine

  2. Pingback: revisiting Gust Gils | The Sausage Machine

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s